Tag Archives: Στρατόπεδο «Παύλου Μελά»

«Πατριωτισμός είναι το να αγαπάς τον τόπο σου και να παλεύεις με νύχια και με δόντια» δηλώνει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για την συμμετοχή του στην συναυλία του Σαββάτου στην Θεσσαλονίκη, εναντίον των μεταλλευτικών εξορύξεων στην Χαλκιδική

Video από το site www.alterthess.gr

Advertisements

Δελτίο Τύπου για τη Συναυλία από τις Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης

EPX-DSC_4654 copy7 Οκτωβρίου 2013

Το Σάββατο 5 Οκτωβρίου, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι στείλαμε μήνυμα αλληλεγγύης, ενότητας και αποφασιστικότητας. Στη συναυλία “για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ”, μέσα από τη μουσική, τους στίχους, τα λόγια, τα συνθήματα, η αντίσταση ενάντια στην καταστροφή της Χαλκιδικής πήρε για μια ακόμη φορά σάρκα και οστά. Οι 35.000 συμμετοχές “τρομοκρατών” αποδεικνύουν ότι η θεωρία των δύο άκρων δεν αγγίζει κανέναν άλλον πέρα από την κυβέρνηση και τα συστηματικά ΜΜΕ που για ακόμα μία φορά MOUGA θηκαν. Η προσέλευση Συνέχεια

Δεκάδες χιλιάδες πολίτες στην μεγαλειώδη συναυλία, το Σάββατο 5 Οκτωβρίου, εναντίον των μεταλλευτικών εξορύξεων στην Χαλκιδική

Αυτό που συνέβη το βράδυ του Σαββάτου στο πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» στην Θεσσαλονίκη, μόνο με το μέγεθος των συναυλιών των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης μπορεί να συγκριθεί (για όσους θυμούνται)!  Τριάντα, τριανταπέντε ή και σαράντα χιλιάδες κόσμος -κυρίως νέοι άνθρωποι- βρέθηκαν εκεί, στο κάλεσμα των Επιτροπών Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης, να τραγουδήσουν και να διαμαρτυρηθούν μαζί με τους καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς, ενάντια σε μια κατάσταση που προσπαθείται με κάθε τρόπο να επιβληθεί στην Χαλκιδική, περισσότερο από δυο δεκαετίες. Δηλαδή, την μετατροπή της, από Παράδεισο σε κόλαση με την αλόγιστη επέκταση των καταστροφικών μεταλλευτικών εξορύξεων, την εγκατάσταση μεταλλουργιών χρυσού, χημικής βιομηχανίας παραγωγής θειικού οξέως. Με το το ξεκλήρισμα των αρχέγονων δασών, την επιμόλυνση των υδάτων, της θάλασσας, του αέρα! Με λίγα λόγια μιας προοπτικής της οριστικής και αμετάκλητης καταστροφή της πατρίδας μας προς όφελος των ελαχίστων.

Με τη διαρκή τακτική της εξουσίας να ποινικοποιεί τον αγώνα των κατοίκων σέρνοντας τους σε νομικές και δικαστικές εμπλοκές. Με τα ΜΑΤ στην Ολυμπιάδα και τον Στρυμονικό κόλπο το 1996-2000, στην Στρατονίκη το 2002-2003, και τα τελευταία χρόνια με τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ στις Σκουριές και τις διώξεις των κατοίκων της Ιερισσού, της Μεγ. Παναγίας, με τους τέσσερις αγωνιστές από την Ιερισσό, προφυλακισμένους χωρίς στοιχεία!

Με την αδίστακτη επιμονή των παρασιτικών κυβερνήσεων, της τοπικής και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, που επέλεξαν την ομηρία και παράδοση της περιοχής σε δήθεν «επενδυτές» ώστε να εξασφαλίζουν την ύπαρξη τους, με την διαιώνιση της πελατειακής σχέση με τους κατοίκους. Με τους κατοίκους ωστόσο να διεκδικούν επίμονα μια διαφορετική αναπτυξιακή προοπτική με βάση το ανθρώπινο μέτρο και την εκμετάλλευση των πολλαπλών πλεονεκτημάτων που διαθέτει ο τόπος, χωρίς τις μεταλλευτικές εκμεταλλεύσεις.

Με χιλιάδες πολίτες που για μια ακόμα φορά χτες, βροντοφώναξαν όχι σε μια προοπτική καταστροφής της Χαλκιδικής!