Tag Archives: κυάνιο

Ευρωπαϊκό τέλος στις fast-track εγκρίσεις έργων και επενδύσεων με νόμο

Kriton_Arsenis IΣτρασβούργο, 9 Οκτωβρίου 2013

Η πρόταση του εκπροσώπου των Σοσιαλιστών στη νομοθεσία για τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), Κρίτωνα Αρσένη, να καταργηθεί η δυνατότητα έγκρισης δημοσίων ή ιδιωτικών έργων και επενδύσεων με νόμο και χωρίς ΜΠΕ, εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εγκρίθηκαν επίσης οι προτάσεις του για μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα στάδια της κατάρτισης των ΜΠΕ αλλά και η διευκόλυνση της πρόσβασης των πολιτών στις μελέτες αυτές, που θα αναρτώνται σε ειδική ιστοσελίδα. Τέλος, χάρη στη στήριξη του Κρίτωνα Αρσένη, που είναι ο εκπρόσωπος των Σοσιαλιστών στη νομοθεσία, καθίσταται υποχρεωτική η μελέτη ΜΠΕ για έργα εξόρυξης χρυσού που Συνέχεια

Advertisements

Απάντηση του Συντονιστικού Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων -Ακάνθου στον βουλευτή Χαλκιδικής Αργύρη Λαφαζάνη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 22/10/2011

Ο βουλευτής κύριος Λαφαζάνης Αργύρης  τον τελευταίο καιρό, και ενώ η κυβέρνηση , οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αλλά και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, εισπράττουν καθημερινά την οργή του λαού για τα ανελέητα οικονομικά μέτρα  και το ξεπούλημα της χώρας, έχει αναλάβει τον ρόλο του υπερασπιστή της παρανοϊκής «επένδυσης» χρυσού στη Χαλκιδική και έχει χρηστεί  ειδικός στον εμπλουτισμό και στην μεταλλουργία χρυσού χωρίς κυάνιο.  Καθημερινά εμφανίζεται στα Συνέχεια

SOS για κυάνιο στον Έβρο (ένα ακόμα απτό παράδειγμα -προς αποφυγήν- για ποιο μέλλον επιφυλάσσουν στον τόπο μας τα νέα μεταλλευτικά σχέδια)!

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

SOS για κυάνιο στον Εβρο

Σε κατάσταση επιφυλακής βρίσκονται οι τοπικές αρχές στον Νομό Εβρου, μετά το βιομηχανικό ατύχημα στο συγκρότημα εξόρυξης και εμπλουτισμού χαλκού Assarel, κοντά στην πόλη Πάζαρτζικ στην κεντρική Βουλγαρία.

Σύμφωνα με τον αντινομάρχη Εβρου Μιχάλη Κογιομτζή, ομάδα ιχθυολόγων από το Τμήμα Αλιείας της Νομαρχίας Εβρου πραγματοποιεί από χθες έρευνες για πιθανή ύπαρξη νεκρών ψαριών, χωρίς να έχει βρεθεί κάτι ανησυχητικό. Παράλληλα, κλιμάκιο της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Νομαρχίας, του Γενικού Χημείου του Κράτους και του Περιφερειακού Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας πραγματοποιεί δειγματοληψίες από διάφορα σημεία του ποταμού.

«Προς το παρόν και προτού λάβουμε τα αποτελέσματα των αναλύσεων για το εάν υπάρχουν κατάλοιπα κυανίου ή άλλων στοιχείων στο νερό, δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά εάν υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι. Είμαστε ωστόσο σε επιφυλακή και περιμένουμε» σχολίασε ο κ. Κογιομτζής.

Ωστόσο, ο αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής του ΔΠΘ και διευθυντής του Περιφερειακού Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας Θεόδωρος Κωνσταντινίδης σημείωσε πως υπάρχει τεράστια ανησυχία για χημική ρύπανση του ποταμού.

Τον κίνδυνο από το ατύχημα πρώτη επισήμανε η Οικολογική Εταιρεία Εβρου με γραπτή ανακοίνωσή της κατηγορώντας γι’ αυτό την εταιρεία εκμετάλλευσης χαλκού, με τη χρήση κυανίου, που δραστηριοποιείται στην περιοχή. Η Οικολογική Εταιρεία υποστηρίζει ότι «έντονα τοξικές ουσίες και βαρέα μέταλλα ταξιδεύουν προς τον Εβρο, αν δεν έχουν φτάσει ήδη στην Ελλάδα», επισημαίνοντας τους σοβαρούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τη ζωή στο ποτάμι αλλά και το σύνολο των υδροφορέων της περιοχής της Θράκης.

Σύμφωνα με την Οικολογική Εταιρεία, το «ατύχημα» συνέβη την Τετάρτη 16 Ιουνίου.

Η πρώτη και σημαντική επίπτωση για το περιβάλλον ήταν τα χιλιάδες νεκρά ψάρια, ενώ το πρόβλημα φαίνεται να επιδεινώθηκε σοβαρά από τις καταρρακτώδεις βροχές που έπεφταν στην περιοχή από την προηγούμενη ημέρα.

ΟΛΓΑ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ

Σχετικό link: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=175639

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη γενική απαγόρευση της εφαρμογής τεχνικών εξόρυξης με χρήση κυανιδίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

έχοντας υπόψη το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ,

έχοντας υπόψη την αρχή της πρόληψης, όπως ορίζεται στη Διακήρυξη του Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, καθώς και στη Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα που συνάφθηκε τον Ιούνιο του 1992 στο Ρίο Ιανέιρο,

έχοντας υπόψη τους περιβαλλοντικούς στόχους της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων («οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα»),

έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/21/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006 , σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας, η οποία προβλέπει τη χρήση κυανιδίων στην εξορυκτική βιομηχανία και ταυτόχρονα ορίζει μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα κυανιδίων,
Συνέχεια

Παρέμβαση-τομή πανεπιστημιακών, για την απαγόρευση της χρήσης ενώσεων του κυανίου. Αναγνώριση των θέσεων του κ. Γιώργου Τριανταφυλλίδη για το κυάνιο από περισσότερα από 200 μέλη ΔΕΠ του Α.Π.Θ.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Για την απαγόρευση της χρήσης ενώσεων του κυανίου στη μεταλλευτική, στην Ελλάδα.

Οι υπογράφοντες εκδηλώνουμε τον έντονο προβληματισμό μας για τη συνεχιζόμενη προσπάθεια αδειοδότησης μεταλλευτικών μονάδων, οι οποίες χρησιμοποιούν κυανιούχες ενώσεις στην παραγωγική τους διαδικασία. Πρόκειται για τα μεταλλεία παραγωγής χρυσού με εκχύλιση πετρωμάτων με υδατικά διαλύματα κυανιούχου νατρίου (κυάνωση) και κατά δεύτερο λόγο για τις μονάδες εμπλουτισμού θειούχων μεταλλευμάτων επίσης με χρήση του κυανιούχου νατρίου. Η πρακτική αυτή προκαλεί τεράστια προβλήματα στο περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό έχει απαγορευθεί πλήρως σε ορισμένες ευρωπαικές χώρες, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Ουγγαρίας.

Επισημαίνουμε ότι στη χώρα μας υπάρχουν μεγάλες περιοχές, κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη, όπου τα πετρώματα έχουν ελάχιστη περιεκτικότητα σε χρυσό. Για να παραχθεί χρυσός από αυτά μοιραία θα επιχειρηθεί εξόρυξη εκατομμυρίων τόνων πετρωμάτων (εξορύξεις σε κλίμακα βουνών). Τα πετρώματα αυτά θα υποστούν κυάνωση, οπότε θα μετατραπούν σε κυανιούχα απόβλητα, που περιέχουν σε προσροφημένη μορφή στους κόκκους ανεξέλεγκτες ποσότητες κυανίου. Πέρα από την εξάτμιση μεγάλων ποσοτήτων αερίου υδροκυανίου στην ατμόσφαιρα, τίθεται επιτακτικό το ερώτημα για την απόθεση  των επεξεργασμένων με κυάνιο μεταλλευμάτων. Στο επίπεδο αυτό η διασπορά του κυανίου καταντά ελεύθερη στο περιβάλλον. Οι καταστροφικές για την υγεία του ανθρώπου συνέπειες αυτής της δράσης είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση.  Αναμφισβήτητες και βαρύτατες είναι και οι γενικότερες περιβαλλοντικές συνέπειες (πχ σε κατοικία, γεωργία, κτηνοτροφία, τουρισμό).

Ζητούμε από την πολιτεία την απαγόρευση εφαρμογής των κυανιούχων ενώσεων στη μεταλλευτική διαδικασία με σχετική τροποποίηση του μεταλλευτικού κώδικα για να διαφυλαχθεί η δημόσια υγεία αλλά και η περιβαλλοντική ακεραιότητα του τόπου για τις επόμενες γενεές.

Μάρτιος 2010

Ακολουθούν υπογραφές μελών ΔΕΠ του ΑΠΘ

Σημ.: Σε επόμενο post ο πλήρης κατάλογος των υπογραφόντων

Αξιοπιστία 4 – Κυάνωση μεταλλευμάτων για παραγωγή χρυσού. Δαρβινική και τεχνοκρατική προσέγγιση στην κριτική της. Το χημικό πλαίσιο λειτουργίας της.

Του Γιώργου Κ. Τριανταφυλλίδη, Λέκτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Για την κριτική της διεργασίας στην ΕΕ  σε χημικό – οικολογικό πλαίσιο αφορμή έδωσε το άρθρο των F. Korte, M. Spiteller and F. Coulston “The Cyanide Leaching Gold Recovery Process (CLGR), A non-sustainable Technology with unacceptable Impacts to Ecosystems and Humans – The Disaster in Romania” (2000). Τότε έγινε σαφές ότι θα επιχειρηθεί άκρατη εφαρμογή της διεργασίας σε χώρες της ΕΕ. Ο Καθηγητής της Περιβαλλοντικιής Χημείας του Πανεπιστημίου του Μονάχου F. Korte ήταν κεντρικός εισηγητής  της διημερίδας για τη μεταλλουργία του χρυσού του Περιφερειακού Τμήματος Θράκης του ΤΕΕ στις 14-15 Οκτωβρίου 2000 στην Κομοτηνή. Είχε δραστηριοποιηθεί και στην Τουρκία στη δεκαετία του 1990. Κατά τη συμμετοχή του αντιλήφθηκε την έκταση του προβλήματος, επισκέφθηκε την Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2001 και παρουσίασε τις θέσεις του στο Σύμβουλο – Εισηγητή για το θέμα της TVX  κ. Κωνσταντίνο Ράντο του ΣτΕ. Απέστειλε τέλος επιστολή προς τον κ.  Romano Prodi στην ΕΕ ζητώντας του να μη γίνει αποδεκτή η εφαρμογή της κυάνωσης για παραγωγή χρυσού στις χώρες της ΕΕ. Την ίδια περίοδο η Τσεχία απέρριψε την εφαρμογή της μεθόδου στη χώρα αυτή και το Δεκέμβρη του 2009 και η Ουγγαρία έπραξε το ίδιο.

Άλλες όμως ήταν οι βουλές μέσα στους κύκλους της ΕΕ από το 2002 και εντεύθεν. Επικράτησε η άποψη των εταιριών παραγωγής κυανιούχου νατρίου (Degussa) και χρυσού. Παρά μία παλαιότερη απόφαση του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου για απόρριψη εφαρμογής της μεθόδου η πρωτοβουλία Verheugen επανέφερε στις χώρες της ΕΕ ένα καθεστώς της εποχής της αποικιοκρατίας του Kortez. Το χρήμα άφθονο, η αντίδραση από την υπόλοιπη κοινωνία ανύπαρκτη, η μέθοδος δεν θα εφαρμοσθεί σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης όπως η Γερμανία ή η Ολλανδία, οι μεσογειακές χώρες βουτηγμένες σε δημοσιονομική κατάντια (άρχισαν πλέον και μας αποκαλούν PIGS δηλαδή Portugal, Irland, Greece, Spain θα καταστρέψουν τη ζώνη του Ευρώ), Βουλγαρία και Ρουμανία εκλιπαρούν για επιδοτήσεις και το αποτέλεσμα ήταν η ΚΥΑ 39624/25-9-2009 για τη διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων με την οποία αδειοδοτείται η κυάνωση στην Ελλάδα. Φάρος σοβαρότητας μέχρι σήμερα η Ουγγαρία.

Η μέθοδος της κυάνωσης εδράζεται σε πολύ σύνθετη χημεία των υδατικών διαλυμάτων του κυανίου για εκχύλιση και παραγωγή χρυσού. Διεθνώς έχει χυθεί πολύ μελάνι για το θέμα των συνεπειών οπότε στα πλαίσια του σημερινού κειμένου θα εστιασθώ στη λεγόμενη κωδικοποίηση της διεργασίας (από τη χημική – περιβαλλοντική σκοπιά)  από πλευράς των εταιριών και στην αποκωδικοποίηση από τους κριτές της.

Μετά το γνωστό ατύχημα στη Baia – Mare και την εκτεταμένη ρύπανση των νερών του Δούναβη από κυανιούχα κατάλοιπα το ICME (International Council on Metals and the Environment), ένας οργανισμός ο οποίος χρηματοδοτήθηκε κατά κύριο λόγο από τη βιομηχανία χρυσού, μαζί με την UNEP (United Nations Environmental Programme) με σειρά από meetings προετοίμασαν έναν κώδικα διαχείρισης του κυανίου στη μεταλλουργία χρυσού. Τα βασικά σημεία του κώδικα εμφανίζονται στη  ΚΥΑ 39624 πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ στήριξε τα οικονομικά συμφέροντα των εταιριών και τίποτε άλλο. Ας σημειωθεί ότι το ICME αντικαταστάθηκε από έναν άλλο χρηματοδοτούμενο από τις εταιρίες οργανισμό τον ICMM (Intenational Council for Mining and Metals).

Η διεργασία της κυάνωσης αφού επεξεργασθεί το πέτρωμα επί 24 ώρες στα μπάνια κυανίου εφαρμόζει μία από τις λεγόμενες μεθόδους αποτοξικοποίησης για υποβάθμιση της παρουσίας ζωντανών κυανιόντων (μετατροπή των κυανιούχων προς κυανικά) και τελικά απορρίπτει τον πολφό στη λίμνη τέλματος.

Τρεις είναι οι πλέον σημαντικές μέθοδοι αποτοξικοποίησης (σύμφωνα με τις εισηγήσεις στη διημερίδα Κομοτηνής). Αναφέρονται ακολούθως με τις ενδιάμεσες χημικές ενώσεις τις οποίες δημιουργούν:

1. Αλκαλική χλωρίωση (κυανικά, κυανίδιο του χλωρίου, χλωραμίνες, υποχλωριώδη άλατα)

2. Μέθοδος INCO ή διαφορετικά γνωστή ως μέθοδος SO2/αέρα (κυανικά, θειοκυανιούχα, θειικό  οξύ)

3. Μέθοδος Degussa ή διαφορετικά μέθοδος Η2Ο2 (υδροξείδια μετάλλων, σιδηρικυανιούχος χαλκός)

Kεντρικό σημείο της χημείας των τελμάτων για τις εταιρίες μετά την απόρρριψη του πολφού είναι η εστίαση στην περιεκτικότητα της υγρής φάσης του τέλματος στα λεγόμενα κυανίδια WAD (κυανίδια διιστάμενα σε ασθενή οξέα, weak acid dissociable cyanides) τα οποία είναι τα πλέον εύκολα διιστάμενα. Στον κώδικα των εταιριών αναφέρεται οριακή περιεκτικότητα των κυανιδίων WAD 0,5 mg/lt (ppm) για απόρριψη (έμμεσα ή άμεσα) σε επιφανειακά νερά. Και αυτή περιεκτικότητα όμως είναι θανατηφόρα για πολλούς έμβιους οργανισμούς (πουλιά, ψάρια).

Για τα ελεύθερα κυανιόντα ο (free cyanides) ο κώδικας αποδέχεται 0,022 mg/lt (ppm) για απόρριψη στα νερά. Και η περιεκτικότητα αυτή είναι θανατηφόρα για έμβιους οργανισμούς. Στο σημείο όμως αυτό υπάρχει ένσταση για τη δυνατότητα αξιόπιστης μέτρησης ελάχιστης περιεκτικότητας των ελεύθερων κυανιόντων στα αναλυτικά εργαστήρια την οποία προσδιορίζουν στο 1 ppm.

Τέλος ο κώδικας αποδέχεται 50 ppm κυανιδίων WAD σε ανοικτά νερά περιεκτικότητα η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία των ανθρώπων που ζουν στο περιβάλλον διότι είναι τοξική και θανατηφόρα για πολλά έμβια είδη.

Εστω και παραγνωρίζοντας τη μη προσδιορίσιμη περιεκτικότητα σε προσροφημένα κυανίδια στη στερεά φάση η λογική αυτή δεν λαμβάνει υπόψη μία μεγάλη σειρά από κυανιούχες ενώσεις αλλά και ενδιάμεσες χημικές ενώσεις που υπάρχουν  μέσα στα τέλματα.

Συνοψίζοντας τους λόγους για τους οποίους από καθαρά χημική άποψη τα τέλματα της μεταλλουργίας χρυσού είναι απαράδεκτα αναφέρονται τα εξής:

1. Τα τέλματα από χημική άποψη είναι ιδιαίτερα σύνθετα σύνολα και ο χημικός τους προσδιορισμός εν πολλοίς είναι αδύνατος. Περιέχουν μία ποικιλία τοξικών ενώσεων (ελεύθερα κυανιόντα, μεταλλοκυανιούχα σύμπλοκα, κυανικά, θειοκυανιούχα, αμμωνία, πολλές οργανοκυανιούχες ενώσεις, δικυάνιο, κυανίδιο του χλωρίου, χλωραμίνες), διάφορα μέταλλα (As, Cd, Co, Cu, Fe, Pb, Ni, Se, Ag, Hg, Mo, V κ.α), αμέταλλα (θειικά, χλωρίδια, φθορίδια, νιτρικά) και ραδιενεργά στοιχεία (ράδιο, ουράνιο).

2. Το pH του τέλματος δεν είναι σταθερό. Παρουσιάζει διακυμάνσεις σε ευρέα όρια οπότε είναι αδύνατος ο έλεγχος παρουσίας ενώσεων οι οποίες εξαρτώνται από τη διάσπαση άλλων συναρτήσει της ενεργού οξύτητας.

3. Οι αναλύσεις ρουτίνας κρύβουν περισσότερα από όσα αναδεικνύουν. Οι ακριβείς αναλύσεις κυανιδίων στα νερά και τα εδάφη είναι πολύ δύσκολη διαδικασία. Υπάρχει ασυμφωνία των ειδικών για το πώς πρέπει να παίρνονται τα δείγματα, να διαφυλάσσονται, για το πώς πρέπει να γίνονται οι μετρήσεις για τις διάφορες κατηγορίες κυανιδίων. Ο κώδικας αυτά τα παραβλέπει και μένει στα WAD.

Ένα τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η επιδίωξη μέτρησης της περιεκτικότητας σε θειοκυανιούχα τα οποία διασπώνται σε ελεύθερα κυανίδια με το ηλιακό φως, το οποίο διασπά και άλλα μεταλλοκυανιούχα σύμπλοκα. Επομένως έχει μεγάλη σημασία ποια ώρα της ημέρας  γίνεται η δειγματοληψία.

4. H γεωχημική συμπεριφορά του υλικού των τελμάτων είναι πρακτικά άγνωστη. Η άποψη των εταιριών ότι τα κυανίδια  οξειδώνονται / διασπώνται όταν εκτεθούν στον αέρα και ότι όταν εισπνέονται από τον άνθρωπο σε χαμηλές δόσεις δεν αποτελούν πρόβλημα αποτελεί κάκιστη βάση για διαπραγμάτευση του θέματος μαζί τους. Το κυάνιο τείνει να σχηματίζει …εκατοντάδες ενδιάμεσες χημικές ενώσεις οι οποίες αν και λιγότερο τοξικές  είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα έμβια όντα διότι επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ατμόσφαιρα (το καθαρό κυάνιο διασπάται από τις ηλιακές ακτίνες σε δύο χρόνια στην καθαρή ατμόσφαιρα). Τέλος η επιβίωσή του μέσα στα τέλματα χρονικά είναι πλήρως απροσδιόριστη.

Οι παραπάνω λόγοι καθιστούν πρόδηλους τους λόγους απόρριψης της διεργασίας από την κοινωνία σκεπτομένων ανθρώπων.

Τι έκανε όμως το ΥΠΕΧΩΔΕ και η ΕΕ; Υποτάχθηκαν άνευ όρων στις απαιτήσεις των εταιριών χρυσού και με το άρθρο 14 της ΚΥΑ  39624 βάζουν οριακή περιεκτικότητα κυανιόντων WAD στις λίμνες τα 10 ppm και όλα τα υπόλοιπα πάνε περίπατο.

Δεν θα αντιδράσει κανείς σ’ αυτήν την  κατάσταση; Από την Ουγγαρία περιμένουμε να διαφυλαχθεί η περιβαλλοντική ακεραιότητα του τόπου μας;

Αξιοπιστία 3 – Κυάνωση μεταλλευμάτων για παραγωγή χρυσού. Δαρβινική και τεχνοκρατική προσέγγιση στην κριτική της. Βιολόγοι να την αδειοδοτήσουν

Του Γιώργου Κ. Τριανταφυλλίδη, Λέκτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Εφαρμόζοντας η ΚΥA 39624/2209/E103 της 25/9/2009 την πρόσφατη (μετά το 2002)  λογική Verheugen της ΕΕ δημιουργεί ένα «νομικό» πλαίσιο για άκρατη εξορυκτική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Οπου βρείτε μέταλλο βγάλτε το….αλλά με τις καλύτερα διατιθέμενες τεχνικές!! Επιτρέποντας λοιπόν να εκτελούνται επεμβάσεις οπουδήποτε, χαρακτηρίζοντας τους χώρους εξόρυξης «κοιλότητες» και αποδεχόμενη οριακές περιεκτικότητες κυανιόντων σε «λίμνες» ανοίγει τη χωρίς όρια αδειοδότηση μονάδων για παραγωγή χρυσού με τη μέθοδο της κυάνωσης. Επιτρέπει μάλιστα (δεν υπάρχει βαθύτερη….περιβαλλοντική εσχατιά!!!!) την απόρριψη κυανιούχων πολφών μέσα στις κοιλότητες απλά με τη γνωμάτευση της εταιρίας ότι τα….τοιχώματα της εκσκαφής….είναι στεγανά και τα εξορυκτικά απόβλητα ………σταθερά!!!!!!!

Ετσι, ειδικά στη Μακεδονία και τη Θράκη, βουνά ολόκληρα κυριολεκτικά, όπου υπάρχει χρυσός σε περιεκτικότητα 1 γραμμαρίου στον τόνο πετρώματος, θα χαρακτηρίζονται «κοιτάσματα» χρυσού. Θα επέρχεται εξόρυξη των βουνών, άλεσή τους και εκχύλιση σε υδατικά μπάνια με 200 ppm κυανιούχου νατρίου με τελικό προιόν το χρυσό. Εκατομμύρια τόνοι γης (για 1 τόνο χρυσού 1.000.000 τόνοι πετρώματος) θα χαρακτηρίζονται απόβλητο και θα απορρίπτονται στις «λίμνες» τέλματος. Ποτάμια καθαρού νερού (βρόχινου ή άντλησης από υπόγειους υδροφορείς) θα δέχονται το κυανιούχο νάτριο για να καταστούν φορέας εκχύλισης του χρυσού. Οι επεμβάσεις (σε πρώτο, αρχικό στάδιο) θα φθάνουν μέχρι τα 400 έως 500 m βάθος. Μέχρι εκεί όπου σήμερα αποδεδειγμένα σ’ όλες τις πεδινές εκτάσεις της χώρας εμφανίζεται κατά την άντληση το θαλασσινό νερό. Δηλαδή μέχρι εκεί όπου για τον άνθρωπο τελειώνει η ζωή!!!!!!!!

Και η κεντρική περιβαλλοντική τους προσέγγιση: Αφού πάρουμε αυτό που ζητάμε από το πέτρωμα το επαναφέρουμε στην αρχική του θέση (δηλαδή μέσα στην «κοιλότητα»), άρα πρακτικά δεν υπάρχει περιβαλλοντικό πρόβλημα

Στέκομαι επί 10 χρόνια στην κριτική της διεργασίας αυτής και τη χαρακτήρισα «μη βιώσιμη» στις εκδηλώσεις της Helleco 2003 του ΤΕΕ. Από τότε βρέθηκα σε πάρα πολλές εκδηλώσεις ανάδειξης των καταστροφικών της συνεπειών και τις ανέλυσα, όσο τουλάχιστον καλύτερα μπορούσα. Σήμερα αισθάνομαι περισσότερο ώριμος να εκφέρω ένα συνολικό πλαίσιο κριτικής μήπως και το αφουγκραθούν οι πολιτικοί της χώρας. Αυτοί που επί 25 χρόνια βγάζουν νόμους  και στηρίζουν τέτοιες δράσεις αλλά ΔΕΝ κατόρθωσαν να στήσουν μία μονάδα να δουλέψει λόγω της ποικίλης αντίδρασης τοπικών φορέων αλλά και των καταδικαστικών αποφάσεων του ΣτΕ σε σχετικές αποφάσεις τους.

Γιγαντιαίες λοιπόν επεμβάσεις στα οικοσυστήματα στη Μακεδονία και Θράκη, κυάνωση και παραγωγή χρυσού. Βρείτε χρυσό και πάρτε τον και πετάξτε τα κυανιούχα κατάλοιπα όπου βρείτε τρύπα ανοικτή στη γη (Verheugen!!!!!).

Σκεφθείτε όμως για λίγο και το οικοσύστημα. Αντλούμε νερό και ποτίζουμε τα χωράφια ή απλά το πίνουμε. Το νερό, εκτός από απλή ένωση υδρογόνου και οξυγόνου, περιέχει μία ποικιλία μικροοργανισμών, απαραίτητων για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού μας. Περιέχει και ιόντα μετάλλων τα οποία προέρχονται από εκχύλιση των πετρωμάτων μέσα στα ρήγματα των γεωλογικών σχηματισμών του υποβάθρου όπου ζούμε. Και μέσα στα ρήγματα υπάρχει ανάλογη ζωή μικροοργανισμών. Το οργανικό λοιπόν περιεχόμενο των γεωλογικών σχηματισμών «καταλύει» (βοηθάει, ελέγχει, διευκολύνει) τις αντιδράσεις εκχύλισης ιόντων μετάλλων. Πρόκειται για μία υπέρλεπτη ισορροπία την οποία μόνον ο πλάστης μπορεί να ερμηνεύσει. Aυτή η  διεργασία είναι η ζωή.

Και ερχόμαστε να εξορύξουμε το βουνό, να το αλέσουμε και να το περάσουμε αναδεύοντας επί 24 ώρες από το μπάνιο κυανίου. Μέσα στο μπάνιο σκοτώνονται ΟΛΟΙ οι μικροοργανισμοί. Το τελικό απόβλητο είναι απλά ένα νεκρό βουνό το οποίο δεν είναι σε θέση (και για τους χημικούς λόγους που θα αναλυθούν στο επόμενο άρθρο της «Αξιοπιστίας») πια να προσφέρει το «εφ’ ώ ετάχθη» στη φύση. Η «λίμνη τέλματος» είναι ο τάφος της φύσης. Και πάνω της θα επιστρωθεί χώμα, θα φυτευθούν δένδρα και σύντομα το οικοσύστημα θα επανέλθει. Δηλαδή ζωή πάνω στο θάνατο. Αυτό είναι η αποκατάσταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τις εταιρίες στις λίμνες  τέλματος.

Την ίδια ζημιά θα παθαίνει και το ζωντανό νερό μετά την κυάνωση. Με νεκρό το οργανικό του περιεχόμενο θα το πετούν στους αποδέκτες με μόνο κριτήριο την περιεκτικότητα σε κυανιόντα και κάποια μεταλλοιόντα. Και με το οργανικό του περιεχόμενο τι θα γίνει; Θα μπορέσει το οικοσύστημα να το επαναφέρει. Ποιά ποσότητα τέτοιου νερού μπορεί το οικοσύστημα να δεχθεί ώστε να το επαναφέρει και να το καταστήσει με την πάροδο του χρόνου χρήσιμο για την έμβια ζωή;

Διαλύστε σ’ έναν κουβά νερό κυανιούχο νάτριο 0,05% κατά βάρος και πετάξτε το σ’ ένα χωράφι όπου φυτρώνει χόρτο. Η βλάστηση θα καεί και δεν θα ξαναφυτρώσει τίποτε στο σημείο εκείνο.

Ένα παράδειγμα της καταλυτικής λειτουργίας των μικροοργανισμών στα πετρώματα (για ποικιλότητα μιλάμε όπως καταλαβαίνετε) είναι το φαινόμενο της όξινης απορροής μεταλλείων (ΟΑΜ). Στο Στρατώνι βράζει το νερό στις στοές με pH=3 και κάτω λόγω της ΟΑΜ. Οξειδώνονται οι πυρίτες (άρα απαιτούνται τρία συστατικά, πυρίτες,  οξυγόνο και νερό) προς θειικό οξύ. Για να αρχίσει όμως η αντίδραση αυτή απαιτείται ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που ανοίξουν οι στοές με εξόρυξη. Πρόκειται για το διάστημα που η φύση απαιτεί για να αναπτύξει μέσα στις μικρορωγμές των πετρωμάτων τους κατάλληλους μικροοργανισμούς οι οποίοι καταλυτικά διευκολύνουν την αντίδραση οξείδωσης των πυριτών. Το διάστημα ονομάζεται περίοδος εκκόλαψης του φαινομένου (incubation period). Πρακτικά  χρειάζονται ίσως και κάποια χρόνια για να αρχίσει η ΟΑΜ, θα τελειώσει όμως όταν τελειώσουν οι πυρίτες μέσα στο βουνό!!!!!!

Φαντασθείτε τις γλάστρες στα σπίτια σας. Τις ποτίζετε και ο βασιλικός ανθεί. Μία φορά, δύο….πέντε. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αλλάξετε το χώμα. Ετσι είναι και οι επιφάνειες των λιμνών τέλματος. Αφού κάτω τους υπάρχει νεκρή φύση (δηλαδή η γλάστρα) και το νερό δεν επικοινωνεί, ψάχνουν την ώρα κάποιος να τους αλλάξει το χώμα ώστε να συνεχίσει η βλάστηση που φυτεύθηκε από τις εταιρίες να ζεί. Ποιος θα το κάνει αυτό, μήπως οι εταιρείες; Που θα βρουν το χώμα και με ποιο κόστος θα απομακρύνουν το παλιό και θα βάλουν το καινούργιο; Και το παλιό που θα είναι και αυτό απαξιωμένο τι θα το κάνουν;  Οι οξυές στη Μεγάλη Παναγιά (εννοώ στο δάσος στις Σκουριές) εν τω μεταξύ θα προλάβουν να ξαναφυτρώσουν;

Κάποιος λοιπόν (να μην επαναλαμβάνω το όνομά του κάθε φορά) μου ζήτησε να προβώ σε δημοσίευση σε διεθνές περιοδικό των θέσεων που διατυπώνω. Αυτά όμως που μόλις διαβάσετε είναι μία απλή επέκταση της θεωρίας του Δαρβίνου για την καταγωγή των ειδών. Ας διαβάσουν λίγο το βιβλίο αυτό, ερμηνεύει τη ζωή. Εγώ δεν θα τολμούσα να στείλω τέτοια δημοσίευση της δαρβινικής θεωρίας γιατί το περιεχόμενό της θα είναι παμπάλαιο, 150 ετών. Ισως μόνον οι βιολόγοι σήμερα θα μπορούσαν να με κρίνουν. Αυτοί θα έπρεπε να αδειοδοτήσουν τη διεργασία. Και όμως τα Υπουργεία μόνον αυτούς δεν ρώτησαν.