Θαύμα: «#Συμπερίληψη» αντιμεταλλευτικών και εταιρειών!

Επειδή η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που όπως λέγεται, τρώγεται κρύο έφθασε η ώρα διάφοροι παλιοί «συναγωνιστές μας» να την καταπιούν και μάλιστα αμάσητη. Για την ιστορία, την εποχή που διαδραματίζοταν ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία του #Στρατονικού_Όρους στην ανατολική #Χαλκιδική, ξεχώρισαν -χονδρικά- δύο αντιλήψεις σε σχέση με τον χαρακτήρα του (παλαιότερα οι «κομμουνισμένοι» θα το έλεγαν «ιδεολογικό πλαίσιο»). Η μία αντίληψη ήταν η αυτονόητη. Σε αυτήν τοποθετούνταν η συντριπτική πλειονότητα όσων εναντιώθηκαν στην μεταλλευτική εκμετάλλευση αφού αισθανόταν τον αγώνα ως καθήκον υπεράσπισης των ιερών χωμάτων και των αγαθών της πατρίδας μας, απ’ την αποικιοκρατική λεηλασία. Άλλωστε οι περισσότεροι δεν είχαν ποτέ καμιά σχέση με «οικολογίες», «κινήματα», «ακτιβισμό» κ.λπ. άρα η αίσθηση ότι διεξάγεται πατριωτικός αγώνας έβγαινε αβίαστα. Και γι’ αυτό εντάχθηκαν.Η άλλη αντίληψη, ήταν αυτή της φωνασκούσας μειοψηφίας, που τελικά επέβαλε και καθόρισε και τον χαρακτήρα, αλλά και την έκβαση του αγώνα, δηλαδή την ήττα. Όσοι εμφορούνταν από αυτήν, είχαν αφερηρία -θεωρητικώς- την υπεράσπιση του τόπου (απορρίπτοντας βέβαια, όπως ο διάολος το λιβάνι εκφράσεις όπως πατρίδα / πατριωτικός κ.λπ. αφού κατά την ιδεοληψία τους αυτές οι έννοιες μεταφράζονται ως…«φασιστικές». Αλήθεια, τι συμπλεγματική κατάντια ο πατριωτισμός να ταυτίζεται με τον φασισμό και μοιραία να χαρίζεται σε διάφορες «χρυσαυγές»!!!). Παρ’ όλο λοιπόν που η αφετηρία τους ήταν υπεράσπιση του τόπου (όπως είπαμε παραπάνω) προωθούσαν με εμμονή για τον αντιμεταλλευτικό αγώνα, μια ταυτότητα «αριστερόφρονη» / «δικαιωματιστική» / «διεθνιστική» / «αντίφα» / «αντιεξουσιαστική» κ.λπ. Έπρεπε δηλαδή κατ’ αυτούς, εφόσον κάποιος αντιτίθεται στα μεταλλεία, να ταυτίζεται με συνθήκες όπως π.χ. η αποδοχή της απρόσκοπτης έλευσης μεταναστών στη χώρα, η συμφωνία με κάθε είδους καταλήψεις, η υποστήριξη στο φεμινιστικό και λοάτκι «κίνημα» και ούτω καθεξής… (Είναι πιθανόν, αν συνέβαινε αυτήν την εποχή να απαιτούσαν να υπερασπιζόμαστε και τους λεγόμενους …«αλληλέγγυους» που δεν θέλουν σταθμό μετρό στα Εξάρχεια!!!!! Ευτυχώς τότε δεν είχε εισαχθεί ακόμα ο αδόκιμος, μίσανδρος και διχαστικός νεολογισμός «γυναικοκτονία», διότι θα έπρεπε να …«ορκιστούμε» την αποδοχή του!!). Όσοι λοιπόν αντιπροσωπεύαμε την πρώτη αντίληψη, λογικά αρνούμασταν να συμπαραταχθούμε μαζί τους και δεν ήταν λίγες οι φορές, είτε σε συνελεύσεις, είτε σε περιπτώσεις δημοσιεύσεων (δελτίων τύπου, αφισών κ.λπ.) όπου αντιδρώντας σε τέτοιες λογικές, δεχτήκαμε αήθεις επιθέσεις με χαρακτηρισμούς όπως «εθνίκια», «ακροδεξιοί», «πατροδοκάπηλοι» και άλλες τέτοιες «χαριτωμένες» προσβολές. Πολλοί συμμετέχοντες δεν καταλάβαιναν αυτές τις αντιθέσεις και υποχωρούσαν -στο όνομα μιας δήθεν ενότητας- οπότε άφηναν τους συγκεκριμένους να κάνουν παιχνίδι. Πολλοί όμως απομακρύνθηκαν, αρνούμενοι να γίνουν νεροκουβαλητές μιας ιδεοληψίας που τελικώς αποδείχθηκαν ότι δεν ήταν και τόσο αθώα, αφού εξυπηρετούσε συγκεκριμένες σκοπιμότητες και επιδιώξεις, όπως αποδείχτηκαν στην πορεία. Αποτέλεσμα, με την επιβολή της (δήθεν) αριστερόφρονης ατζέντας, την καθοριστική συμπόρευση του αγώνα με το μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑ (που -ούτως ή άλλως- αυτή η ατζέντα είναι μέρος και αποτέλεσμα της πολιτική του) και την ανάδειξη μιας συγκεκριμένης διοίκησης του Δήμου, καταδίκασαν και τελικά διέλυσαν τον αγώνα. Τώρα στην «ταμπακιέρα»! Πρίν λίγο καιρό η εταιρεία που εκμεταλλεύεται τα μεταλλεία του Στρατονικού Όρους, υπέγραψε με μη κυβερνητικές οργανώσεις (#ΜΚΟ)  «τη χάρτα της διαφορετικότητας» για «την προώθηση της ισότητας και της διαφορετικότητας στις Ελληνικές επιχειρήσεις», δηλαδή -όπως δηλώνουν- να «προάγουν έμπρακτα τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη σε όλο τον οργανισμό, ανεξαρτήτως φύλου ή πεποιθήσεων»! (ΔΕΣ ΕΔΩ: https://m.naftemporiki.gr/…/ellinikos-xrusos-ypografei… ΚΑΙ ΕΔΩ: https://diversity-charter.gr/nea-mas/). Η εξέλιξη αυτή δεν μας εκπλήσσει αφού οι εταιρείες ως ευέλικτα κερδοσκοπικά σχήματα αποδέχονται πρόθυμα τέτοιες ανώδυνες αντιλήψεις «συμπερίληψης» -όπως αποκαλούνται- και «προοδευτικότητας», καθώς τις παρέχουν θετική δημοσιότητα και (δήθεν) κύρος, που το χρησιμοποιούν ως άλλοθι «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης»!Αυτό που μας εντυπωσιάζει είναι οι «συναγωνιστές μας». Για κακή τους τύχη, αν και «αντισυστημικοί» όπως αυτοπροσδίζονται, με την εξέλιξη αυτή ταυτίζονται ιδεολογικά με τις εταιρείες των μεταλλείων. Φαίνεται όμως ότι κι αυτό δεν τους κακοπέφτει, αφού δεν κόπτονται να αντιδράσουν (έστω με μια ανακοίνωση «περί υποκρισίας» βρε αδερφέ). Μάλλον δεν έχει σημασία που οι ιδέες τους πραγματοποιούνται από «αντιπάλους». Τους αρκεί που πραγματοποιούνται. Βέβαια κι αυτό δεν μας εκπλήσσει διότι τέτοιες εργολαβίες τις έχουν αναλάβει τα τελευταία χρόνια οι «συναγωνιστές» απ’ τις καλοταϊσμένες #ΜΚΟ (με τις αθρόες ευρωπαϊκές -και όχι μόνο- επιχορηγήσεις) που ως επί το πλείστον στελεχώνονται με παχυλές αμοιβές από …«αντισυστημικούς». Αυτό όμως που για μια ακόμα φορά προκύπτει, είναι ότι ήταν και παραμένουν «εχθροί του συστήματος» από τα λιντλ! Διαφαίνεται επίσης πως για τους ίδιους, δεν είχε και δεν έχει καμία σημασία ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων του αγώνα μας, όπως και της ελληνικής κοινωνίας, παραμένει σε σταθερές παραδοσιοκρατικές αξίες και δεν αποδέχεται τις δικαιωματιστικές πομφόλυγες (κοινώς μπαρούφες) τις οποίες επιβάλλουν βάναυσα ισχυρές μειοψηφίες (σε τελευταία διεθνή δημοσκόπηση, σχεδόν το 70% των ερωτηθέντων Ελλήνων δήλωσε ότι θα πολεμούσε για την πατρίδα, ΔΕΣ ΕΔΩ: https://www.ertnews.gr/…/dimoskopisi-world-values…/. Χαλάλι σας «συναγωνιστές». Λουστείτε «#συμπερίληψη» τώρα!

Advertisement

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.