Monthly Archives: Δεκέμβριος 2011

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με ευχές για γρήγορη απεμπλοκή του τόπου μας από την μεταλλεία, για αποχαρακτηρισμό και αποκατάσταση της περιοχής και την ανάπτυξη σε βάσεις αειφορίας και πολιτισμού!

Η Γέννηση του Χριστού, τοιχογραφία από το ναό της Περιβλέπτου στο Μυστρά

Ένα άρθρο εφημερίδας (δημοκρατία) που προσεγγίζει κάπως την κατάσταση της ομηρίας της περιοχής μας από τα μεταλλεία και το χρηματιστηριακό πάρτυ που γίνεται γι΄αυτά το τελευταίο διάστημα. (Κατά τα άλλα ο τίτλος του επιβεβαιώνει το προηγούμενο post μας για το γεγονός πως οι δημοσιογράφοι δεν γνωρίζουν κατά που πέφτουν τα μεταλλεία….)

Εφημερίδα «δημοκρατία» 20.12.2011
«Αεροπλανάκι» από χρυσάφι στην Κασσάνδρα
Με την πανηγυρική ανακοίνωση εξαγοράς της European Goldfields, που ελέγχει τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, από έναν ισχυρό «παίκτη» στην παγκόσμια αγορά χρυσού, την καναδική Eldorado Gold, κλείνει ο κύκλος των απίστευτων υπεραξιών γύρω από τον χρυσό της Χαλκιδικής. Μια εταιρία με κυριότερο περιουσιακό στοιχείο τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, που τα είχε αγοράσει μόλις 11.000.000 ευρώ παραμονές των εκλογών του 2004 επί Κ. Σημίτη, αποτιμήθηκε 1,8 δισ. ευρώ. Οι μέτοχοι της European Goldfields (που ελέγχει τα Μεταλλεία μέσω της Ελληνικός Χρυσός) και ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ της οικογένειας Μπόμπολα, βασικός μέτοχος της πρώτης, είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι. Η ΕΛΛΑΚΤΩΡ και μέλη της διοίκησή της έχουν αποκομίσει ως σήμερα περί τα 250.000.000 ευρώ χωρίς να έχει ξεκινήσει η λειτουργία των Μεταλλείων, καθώς προ εβδομάδων εγκρίθηκε η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Τώρα αποκτούν και το 5% ενός διεθνούς κολοσσού όπως η Eldorado Gold. Η εξαγορά τινάζει στον αέρα τη συμφωνία για χρηματοδότηση της επένδυσης στη Χαλκιδική από το Κατάρ, που είχε ανακοινωθεί πανηγυρικά στο Μέγαρο Μαξίμου από τον τέως πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Οπως φαίνεται, ήταν το τελευταίο επεισόδιο του σίριαλ με τα «πετροδόλαρα» που είχε αρχίσει με τις επισκέψεις στον Μ. Καντάφι και είχε ολοκληρωθεί με τους εναγκαλισμούς με τον εμίρη Αλ Θάνι στο Μαξίμου για μια καθαρά ιδιωτική επένδυση.

Τα παπαγαλάκια του Κολωνακίου έπιασαν πάλι τα στυλό (μάλλον τα πληκτρολόγια, αφού είναι τρε μπανάλ να μην έχεις το λαπτοπ την ώρα που πίνεις τον εσπρέσο σου στα δημοφιλή μαγαζιά της πλατείας..)

Στιγμιότυπο από τη μεγαλειώδη διαδήλωση στην Ιερισσό την Κυριακή 13 Μαρτίου 2011 όπου οι πολίτες της Βορείου Χαλκιδικής απάντησαν κατηγορηματικά όχι στην καταστροφή τους!

Συνεχίζουν το «χαβά» τους τα παπαγαλάκια του Κολωνακίου με τις γνωστές εξυπηρετήσεις προς τους εργοδότες τους! Αλλά μήπως τις σταμάτησαν ποτέ; Όχι βέβαια. Ωστόσο, εφ’ όσον πληρώνονται για τα θελήματά τους, καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Δεν τους κατηγορεί κανείς! Αν πάλι τα γράφουν εξ ιδεολογίας, τότε «Ὅταν μπεῖ σὲ κίνηση ἡ βλακεία, ποιὸς μπορεῖ νὰ τὴ σταματήσει.»… (Γιῶργος Σεφέρης: «Μέρες ΣΤ΄», σελ. 201, ἐκδ. Ἴκαρος).

Το αστείο με τους συγκεκριμένους αρθρογράφους είναι πως έχουν τόση άγνοια θέματος, αφού δεν γνωρίζουν καλά-καλά ότι τα κατά συνθήκην ονομαζόμενα «Μεταλλεία Κασσάνδρας» βρίσκονται στο Στρατονικόν Όρος και όχι στην ομώνυμη χερσόνησο (αλλά ακόμα λέγονται έτσι -κακώς-  γιατί επί Τουρκοκρατίας η Χαλκιδική ονομαζόταν υποδιοίκηση Κασσάνδρας του Καζά της Θεσσαλονίκης). Καμιά φορά θαρρείς πως είναι παντελώς άσχετοι. Γράφουν στα διάφορα μέσα (εφημερίδες, οικονομικά site κλπ.) για την «υλοποίηση του έργου των μεταλλευτικών και μεταλλουργικών εγκαταστάσεων στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής»(!) χωρίς ποτέ να έχουν πατήσει το ποδάρι τους στην επίμαχη περιοχή για να κάνουν επιτόπια έρευνα. Άλλωστε που να τρέχουν, αφού οι αποφάσεις έτσι κι αλλιώς, απ’ την Αθήνα παίρνονται. Όπως και η στοχευμένη δημοσιογραφία. Από ‘κεί κυρίως κατευθύνεται.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες ενός φαινομένου όπου, στρατιά τυχάρπαστων εντολοδόχων δημοσιογραφίσκων να προσπαθούν να συκοφαντήσουν τους αγώνες πλήθους τοπικών κοινωνιών που αρνούνται να δεχθούν τις καταστροφικές επιλογές της διοίκησης σε βάρος του φυσικού και πολιτισμικού κεφαλαίου της χώρας. Ταυτισμένοι με τα συμφέροντα και την κυβερνητική εξουσία, εξαπολύουν συστηματικές «δημοσιογραφικές» επιθέσεις (π.χ. Φράγμα Αχελώου, ΧΥΤΑ Κερατέας, μεταλλεία Χαλκιδικής κλπ. κλπ). Είναι γνωστή στο Πανελλήνιο η κάστα των εξαρτημένων κονδυλοφόρων που προσπορίζουν προσωπικό όφελος. Βρίσκεται στην ίδια άθλια πλευρά μαζί με τους αριβίστες πολιτικούς και συναποφασίζουν κυρίως από το γνωστό -αμαρτωλό- τρίγωνο της Αθήνας, για τις τύχες της χώρας, έχοντας επιφέρει ως σήμερα τα αποτελέσματα που όλοι βιώνουμε.

Για μια ακόμα φορά προσφάτως, λοιδορούν με τις δημοσιεύσεις τους κατοίκους και συλλόγους της ανατολικής Χαλκιδικής που προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον της -κατ’ ευφημισμόν- «επένδυσης» για την «ανάπτυξη των νέων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και μεταλλουργίας χρυσού». Τους χαρακτηρίζουν ειρωνικά ως τους «προστάτες του κορμοράνου» επειδή έχουν το …θράσος να προσπαθήσουν να σώσουν την Πατρίδα τους απ΄ τα αδηφάγα όρνεα που κατακρεουργούν τα σπλάχνα της γης τους εκατοντάδες χρόνια τώρα. Οι κάτοικοι όμως «έχουσι γνώσιν» αφού, η κάθε πολυδιαφημισμένη «σοβαρή εταιρεία» των σωτήρων «επενδυτών»  καταλήγει κάθε φορά, εκτός από «ανάπτυξη», «πρόοδο», «ιερά μεροκάματα», «οικονομική ευμάρεια» και «τεράστια συμβολή στους οικονομικούς δείκτες του κράτους» να έχει μαζέψει το «πακέτο στην τσέπη» (όπως συμβαίνει αυτόν τον καιρό με το εν εξελίξει χρηματιστηριακό πάρτυ της European Goldfields Ltd., στο Λονδίνο και το Τορόντο). Ο δε τόπος να μένει με μοναδική παρακαταθήκη τα δηλητήρια, το θάνατο, τους καθημαγμένους ανθρώπους και το διχασμό της κοινωνίας!

Όμως όλοι αυτοί που μανιασμένα επιδιώκουν αυτή την προοπτική πρέπει πλέον να λάβουν υπ’ όψιν τους πως, οι Χαλκιδικιώτες  δεν πουλάνε! Αρνούνται να επιτρέψουν τα 314.000 στρέμματα της ανατολικής Χαλκιδικής που παραχώρησαν οι εκάστοτε κυβερνήσει στις εταιρείες και που εκτείνονται από το Γομάτι ως την Αρναία και τον Στανό και από την Ολυμπιάδα ως τη Μεγάλη Παναγία, να μετατραπούν στη μεταλλευτική χαβούζα των Βαλκανίων. Όσο κι αν ανεπαρκείς και διατεταγμένοι τοπικοί και υπερτοπικοί «άρχοντες» βολεύονται με την ομηρία της περιοχής ως μεταλλευτική και με τους κατοίκους της ως ψηφοφόρους – πελάτες. Ακόμα κι αν προσωρινώς, όπως στην περίπτωση της Στρατονίκης, το κίνημα ηττήθηκε εξ αιτίας του χειρισμού της υπόθεσης από κάποιους αυτόκλητους σωτήρες και τα φουρνέλα τραντάζουν 12 χρόνια το χωριό με ζημιές στις ψυχές και τις περιουσίες των κατοίκων. Ακόμα και όταν εξακολουθούν να απαξιώνουν το χωριό με σκαιό τρόπο (όπως π.χ. με την τελευταία απόφαση αδειοδότησης της επέκτασης των μεταλλείων, η οποία δεν αναφέρει ούτε μια φορά τη λέξη Στρατονίκη) οι Χαλκιδικιώτες δεν αποδέχτηκαν και δεν θα αποδεχθούν ΠΟΤΕ τον αφανισμό τους. Ας καταλάβουν πως η Χαλκιδική δεν τρώει κουτόχορτο, αλλιώς ματαιοπονούν.

Και εάν η ανάγκη για εργασία στην περιοχή καθίσταται πιεστική λόγω και της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την «μεγαλύτερη επένδυση στα Βαλκάνια» από την τζούφια TVX εξακολουθεί να αποτελεί τον ορισμό της αναπτυξιακής προοπτικής για τον τόπο.

Αντιγράφουμε:«…η επιχειρηθείσα από την διοίκηση με την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως και με βάση τα ανωτέρω εκτιμηθέντα από αυτήν στοιχεία στάθμιση μεταξύ του προσδοκώμενου οφέλους από την εκτέλεση του έργου και της επαπειλούμενης βλάβης στο φυσικό περιβάλλον από την κατασκευή και λειτουργία του είναι πλημμελής και παραβιάζει την αρχή της βιώσιμης αναπτύξεως. Kαι τούτο για τον λόγο ότι, όπως προκύπτει από τα στοιχεία αυτά, το αναλισκόμενο για την κατασκευή του έργου φυσικό κεφάλαιο, δηλαδή δασικές εκτάσεις, υδατορέματα και ο εν γένει καταλαμβανόμενος από τις εγκαταστάσεις χώρος καθώς και οι επαπειλούμενοι από την λειτουργία του κίνδυνοι, ενόψει της επιλεγείσης μεθόδου παραγωγής του χρυσού, εμφανίζονται δυσανάλογοι εν σχέσει προς το προσδοκώμενο όφελος από την εισαγωγή στην χώρα νέας τεχνολογίας για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και την αύξηση της απασχολήσεως του εργατικού δυναμικού της περιοχής, που είναι τα προκύπτοντα από τον φάκελο και ληφθέντα υπ’όψιν από την διοίκηση οφέλη από την εγκατάσταση. Συνεπώς, η προσβαλλομένη πράξη, που παρίσταται ως προϊόν πλημμελούς σταθμίσεως μεταξύ αφενός σκοπών θαλπομένων μεν από τον νόμο και το Σύνταγμα αλλά όχι επαρκών να αντισταθμίσουν την επαπειλούμενη βλάβη του φυσικού περιβάλλοντος και αφετέρου της τελευταίας αυτής βλάβης, είναι μη νόμιμη και πρέπει να ακυρωθή για τον λόγο αυτόν». Απόφαση 613/2002  για την μη εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στην Ολυμπιάδα από την εταιρεία TVX Gold. 

Δηλαδή με απλά λόγια ΔΕΝ είναι δυνατόν να παραχωρηθεί η μισή Χαλκιδική για να κερδίσουν οι λίγοι για λίγα χρόνια και οι πολλοί να μείνουν για πάντα με …το κυάνιο και το αρσενικό στο χέρι!