Συμπαραστεκόμαστε στους κατοίκους του Στρατωνίου για την καταστροφή που υφίστανται από τα πρόσφατα καιρικά φαινόμενα

Σαρξ εκ της σαρκός της Στρατονίκης, είναι το Στρατώνι. Πριν γίνει το σημερινό χωριό οι παππούδες μας είχαν τα χωράφια, τις καλύβες και τις βάρκες τους εκεί. Το επίνειο του χωριού υπήρξε, μια καθαρά στρατονικιώτικη περιοχή, όπως κατηγορηματικά δηλώνει και το όνομά του. Μέχρι που ξεκίνησε η εντατική «ανάπτυξη» των μεταλλείων και ολοκληρώθηκε ως αυτόνομο χωριό. Και πολλοί κάτοικοι απ’ το χωριό μας μετοίκησαν στα μέρη του και το συγκρότησαν μαζί με πλήθος εργαζομένων του μεταλλείου, από πολλούς άλλους τόπους, μακρινούς ή κοντινούς.

Παρ΄ όλη την ουσιαστική αυτή σχέση οι Στρατωνίσιοι εργαζόμενοι στα μεταλλεία, ανάμεσά τους και πρώην Στρατονικιώτες, εμφανίζονται ως οι φανατικότεροι υποστηρικτές της συνέχισης της μεταλλευτικής δραστηριότητας κάτω από τη Στρατονίκη. Πανηγυρίζουν για την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ. και διατείνονται ότι «την πάτησαν οι ξιπασμένοι Στρατονικιώτες, έχασαν το δικαστήριο και καλά να πάθουν». Θλιβερό μεν, πραγματικότητα δε. Εξηγείται όμως. Σαν το παιδιά στην εφηβεία. Που είναι σφόδρα πολέμιοι των γονέων τους. Που επιθυμούν τα χειρότερα γι’ αυτούς. Όπου το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ολοκλήρωση του εγώ τους.

Κι αυτή η προσπάθεια εκ μέρους του Στρατωνίου είναι φανερή, ως μειράκιον που είναι, σε σχέση με την Στρατονίκη που διαθέτει έντεκα (11) αιώνες (σύγχρονης) ιστορίας ενώ το ίδιο μόλις 70-80 χρόνια.

Εκ θέσεως λοιπόν, ως γονεϊκοί κληροδότες της ιστορίας τους, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε με αγάπη, συγκατάβαση και κατανόηση ακόμα και συμπεριφορές που στέφονται εναντίον μας.

Γι’ αυτό σήμερα στεκόμαστε συμπαραστάτες των κατοίκων του Στρατωνίου που υφίστανται, όσα τραγικά τους συμβαίνουν.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.