Eισήγηση-καταπέλτης των καθηγητών του ΑΠΘ Γεωργίου Κ. Τριανταφυλλίδη και Δανιήλ Σεργκελίδη για την ημερίδα του ΤΕΕ που θα πραγματοποιηθεί στις 13/1/2010 με θέμα «Ορυκτός Πλούτος και Τοπικές Κοινωνίες».

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΕ ΑθήναΙανουάριος 2010

«ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ»

Μεταλλουργία παραγωγής χρυσού με κυάνωση των πετρωμάτων

Μία μη βιώσιμη δράση και οι λόγοι για τους οποίους απορρίπτεται για εφαρμογή στη Θράκη από την τοπική κοινωνία

50δις € «αρπαχτή» εις βάρος του δημοσίου, η μεγαλύτερη από της συστάσεώς του (1828)

Μία εναλλακτική πρόταση πράσινης ανάπτυξης για την περιοχή

Εισήγηση από τους

Γεώργιο Κ. Τριανταφυλλίδη, Μηχανικό ΜεταλλείωνΜεταλλουργό, Λέκτορα ΠΣΑΠΘ

Δανιήλ Σεργκελίδη, Κτηνίατρο, Λέκτορα Κτηνιατρικής Σχολής ΑΠΘ

Εισαγωγή

Επιχειρείται τα τελευταία χρόνια η αδειοδότηση και λειτουργία βιομηχανικών μονάδων παραγωγής χρυσού σε περιοχές της Μακεδονίας (Επιχειρησιακό Σχέδιο Ανάπτυξης των μεταλλείων Χαλκιδικής) και Θράκης (μεταλλεία Σαπών και Περάματος) με κυάνωση των πετρωμάτων. H διεργασία ήδη εφαρμόζεται σε μεταλλεία της Μικράς Ασίας  (πχ Ovacik) στην Τουρκία ενώ πρόσφατα επιχειρείται να τεθεί σε λειτουργία μία αντίστοιχη μονάδα στο Kirdzali της Βουλγαρίας, πέρα από το κοίτασμα  Ada Tepe στο Κrumovgrad της χώρας αυτής.

Η Ελλάδα υπογράφοντας τη συνθήκη του Ρίο (1972) και αποδεχόμενη το περιεχόμενο της «Ατζέντα 21» δεσμεύθηκε να αδειοδοτεί δράσεις στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης. Πρακτικά αποδέχθηκε να ακολουθήσει την πολιτική της λεγόμενης «πολιτισμικής μετάλλαξης» της βιωσιμότητας για τον 21ο αιώνα:

Από την εποχή της ανάπτυξης των πρόσφατων αιώνων (με βάση την αρχή της δύναμης και του πλούτου) εφαρμόζεται κάθε διεργασία η οποία αποφέρει κέρδη και ακολούθως  επιχειρείται αποκατάσταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η πρακτική αυτή προξένησε μεγάλες περιβαλλοντικές καταστροφές στον πλανήτη γη.

Να μεταβεί στη νέα εποχή της βιωσιμότητας με επαναφορά των κλασικών αξιών (της παιδείας και της δικαιοσύνης, οπότε θα επιχειρείται πρόληψη των επικείμενων επιπτώσεων από κάποια επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον με βάση την επιστημονική γνώση και εάν αυτές εκτιμώνται αναντίστρεπτες τότε η επέμβαση δεν θα επιχειρηθεί).

Η αρχή της πρόληψης είναι επομένως θεμελιώδης στα πλαίσια της βιωσιμότητας για κάθε αδειοδότηση επικείμενης ανθρωπογενούς δράσης στο περιβάλλον (ιδιαίτερα τόσο μεγάλης κλίμακας – πρωτοφανούς για την Ελλάδα), επομένως και της μεταλλουργίας του χρυσού.

2. Αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης στη μεταλλεία

Όλες οι δράσεις θα είναι βιώσιμες,  έτσι θα υπάρχει και βιώσιμη μεταλλεία. Οι αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης όμως δεν είναι αποτυπωμένες καθαρά στο ελληνικό δίκαιο (ούτε στο ευρωπαϊκό) το οποίο μέχρι σήμερα δεν τις ενσωμάτωσε. Επειδή πηγάζουν από αρχές του διεθνούς δικαίου εκφράζονται πρακτικά από τη νομολογία των δικαστηρίων και συγκεκριμένα του 5ου Τμήματος του ΣτΕ. Ειδικά για τη μεταλλεία οι κεντρικές αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης είναι οι εξής:

Εξόρυξη σε κάποια περιοχή θα επιτραπεί με γνώμονα όχι μόνο την ύπαρξη κοιτάσματος. Μία περιοχή της γης,  όπου η συγκέντρωση κάποιου συστατικού είναι ικανή να το αποδώσει στη χρήση, με εφαρμογή κάποιας μεθόδου κερδοφόρου οικονομικά, δεν θα αποδοθεί στην εκμετάλλευση, εάν δεν συντρέχουν όλες οι αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Το οικονομικό κριτήριο (επένδυσηθέσεις εργασίαςκέρδη) δεν είναι απόλυτο για την αδειοδότηση ανάλογων μονάδων.

Μεταλλεία σημαίνει ανάλωση φυσικού κεφαλαίου, αυτού που καταστρέφεται και αυτού που έμμεσα επηρεάζεται από τη διεργασία. Το κόστος της ανάλωσής του επιβάλλεται να συνεκτιμηθεί στην οικονομική αποτίμηση της προτεινόμενης δραστηριότητας.

Επιβάλλεται επιστημονική βεβαιότητα για το ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος βλάβης της δημόσιας υγείας. Σε περίπτωση αμφιβολίας η δραστηριότητα δεν αδειοδοτείται.

Η δραστηριότητα δεν πρέπει να επιφέρει ούτε μόνιμη βλάβη ούτε σοβαρή διατάραξη στο φυσικό περιβάλλον. Ακόμη και στο φυσικό ανάγλυφο της γης.

Αποκλείεται επέμβαση σε ευαίσθητα οικοσυστήματα (δάση, εθνικοί δρυμοί κλπ).

Περιοχές μολυσμένες από προηγηθείσες ανάλογες δραστηριότητες επιβάλλεται να απορρυπαίνονται και να μη επιχειρείται επιβάρυνσή τους με νέες αποθέσεις ρύπων.

Υπό τη λογική αυτή οι πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις για εξόρυξη πετρωμάτων και παραγωγή μετάλλων βρίσκονται κατάφωρα εκτός του πνεύματος της βιώσιμης ανάπτυξης.

Η αρχή «Θέλω αυτά τα μέταλλα και τα παίρνω από όπου βρίσκονται στη γη και με όποια μέθοδο διαθέτω » επαναφέρει απλά την ανθρώπινη κοινωνία στην εποχή του Ferdinando Kortez και του Francisco Pizzaro

3. Νομικό πλαίσιοεξειδίκευσή του στην εφαρμογή της κυάνωσης

Η αδειοδότηση των δραστηριοτήτων της μεταλλείας (άρα και της μεταλλουργίας του χρυσού) γίνεται με βάση το Ν. 210/1973 (Μεταλλευτικός Κώδικας) ο οποίος έχει τις ρίζες του στο 1912 όταν πρωτοεμφανίσθηκε το πρώτο σχετικό νομοθέτημα. Έχουν εν των μεταξύ επέλθει τροποποιήσεις στο περιεχόμενό του αλλά ακόμη και σήμερα παραμένει ένας νόμος προστασίας της μεταλλειοκτησίας. Πουθενά δε λαμβάνει υπόψη του το φυσικό κεφάλαιο το οποίο ανάλογες δραστηριότητες ζητούν να αναλώσουν. Ούτε καν αναφέρεται σαυτό.

Και ήλθε η εποχή αδειοδότησης της υδρομεταλλουργίας χρυσού με κυάνωση των πετρωμάτων  στην περιοχή Μακεδονίας – Θράκης. Οι δραστηριότητες της TVX στη Χαλκιδική και οι προτάσεις Σαπών και Περάματος στη Θράκη επιχειρήθηκε να αδειοδοτηθούν αλλά η ισχυρή αντίδραση των τοπικών κοινωνιών και οι αποφάσεις του ΣτΕ το απέτρεψαν μέχρι σήμερα.

Πέραν των γενικών νόμων των αναφερόμενων στην προστασία του περιβάλλοντος (ν. 1650 του 1986) οι νόμοι 2436/1996 και 3220/2004 (γνωστοί ως νόμοι Πάχτα για τη διαχείριση εξόρυξης χρυσού με κυάνωση από την TVX) αναδεικνύουν με ωμό τρόπο το πώς εννοείται από πολλούς ο όρος  προστασία του περιβάλλοντος από μεταλλευτικές δραστηριότητες.

Η διοικητική επίθεση για αδειοδότηση της κυάνωσης συνεχίσθηκε με τους νόμους  του Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΦΕΚ 128Α 3/7/2008) και του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τη Βιομηχανία (ΦΕΚ 151 ΑΑΠ  13/4/2009) οι οποίοι έθεσαν τις χωροταξικές βάσεις  για τη δραστηριότητα της κυάνωσης (νόμοι Σουφλιά).

Τέλος η ΚΥΑ 39624/2209/Ε103 στο ΦΕΚ 2076 Β της 25/9/2009 κάνει πια σαφείς αναφορές στα τέλματα με κυάνιο, στις απορρίψεις κυανιούχων σκουπιδιών σε «κοιλότητες» (αυτό τον όρο πρώτη φορά τον βλέπω στα 58 χρόνια μου!!!!!) και όλα αυτά τα οποία επιμελώς επιχειρούν να αδειοδοτήσουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1996 μέχρι σήμερα.

Στα πλαίσια  του ΕΣΑ Χαλκιδικής το 2004/2006  επιχειρήθηκε η επικαιροποίηση του θέματος με εκμετάλλευση, σε συνέχεια της υπάρχουσας δραστηριότητας η οποία προκαλεί ήδη  βαρύτατες περιβαλλοντικές επιπτώσεις (πχ εξόφθαλμα τριτοκοσμική περιβαλλοντική διαχείριση των καταλοίπων σιδηρο/αρσενοπυρίτη και του κυανιούχου νατρίου, θέση σε κατάσταση υψηλού ρίσκου των περιουσιών των κατοίκων της Στρατονίκης), του λεγόμενου κοιτάσματος στις Σκουριές Χαλκιδικής και αυτού της Ολυμπιάδας. Συγκεκριμένα προβλέπεται επέμβαση σε έκταση μεγάλου εμβαδού της βόρειας Χαλκιδικής και απόληψη του χρυσού με κυάνωση ενώ παράλληλα θα παραχθεί και χαλκός.

Από τη Διοικούσα Επιτροπή του Περιφερειακού Τμήματος Θράκης του ΤΕΕ. διοργανώθηκε μία διημερίδα στην Κομοτηνή (Οκτώβριος του 2000) όπου ακούστηκαν οι γνώμες υπέρ και κατά της πρότασης.

4. Kυάνωση ορυκτών για παραγωγή χρυσού

Επικεντρώστε την προσοχή σας στα ακόλουθα τα οποία συνοπτικά ανοίγουν διάπλατα το θέμα στην πραγματική περιβαλλοντική του διάσταση την οποία με όμορφο και ευρωπαϊκό τρόπο (!!!!!!) αποκρύπτουν από την τοπική κοινωνία οι θιασώτες της κυάνωσης:

1. Οι εμφανίσεις χρυσού παγκοσμίως σε χονδρομερή τεμάχια τα οποία μπορούν να ανακτηθούν με βαρυτομετρικό εμπλουτισμό σπανίζουν όλο και περισσότερο. Η παραγωγή του μετάλλου αυτού γίνεται από πετρώματα με εμφανίσεις χρυσού μερικών γραμμαρίων ανά τόνο πετρώματος με τη μέθοδο εκχύλισης του μετάλλου με υδατικά κυανιούχα διαλύματα (κυάνωση). Ειδικά για την περίπτωση των Σκουριών γίνεται λόγος για περιεκτικότητες κάτω του μισού γραμμαρίου χρυσού ανά τόνο πετρώματος. Ζητείται όμως η παραγωγή εκατοντάδων (μήπως  και χιλιάδων;) τόνων χρυσού.

2. Στη βόρεια Ελλάδα  ολόκληρη η Σερβομακεδονική μάζα (η ζώνη μεταξύ Στρατωνίου και Δοϊράνης), το τμήμα της ορεινής Θράκης μεταξύ Ροδόπης – Έβρου (η ζώνη επεκτείνεται στη Βουλγαρία όπου ήδη προαναφέρθηκε επιχειρείται αδειοδότηση ανάλογων μονάδων) και μεγάλες περιοχές του Παγγαίου περιέχουν χρυσό σε λεπτομερή διασπορά (μερικά γραμμάρια ανά τόνο πετρώματος). Οι εμφανίσεις είναι χαμηλού βάθους (επιθερμικά συστήματα – από την επιφάνεια της γης μέχρι 600 m) oπότε χαρακτηρίζονται πρόσφορες για εκμετάλλευση αρχικά με επιφανειακή και ακολούθως με υπόγεια εξόρυξη. Στις Σκουριές το κοίτασμα περιέχει χρυσό 0,8 γραμμάρια ανά τόνο πετρώματος και 0,5% χαλκό. Στο Πέραμα του Έβρου 4 και στις Σάπες 18 (εκεί η εκμετάλλευση θα είναι υπόγεια).

3. Μεγάλοι όγκοι πετρωμάτων θα εξορύσσονται, θα αλέθονται εν υγρώ (υγρή λειοτρίβηση) και θα υφίστανται εκχύλιση με κυανιούχα υδατικά διαλύματα. Αυτόματα ολόκληρη η ποσότητα των πετρωμάτων θα καθίσταται απόβλητο της διαδικασίας. Έμφορτη κυανίου θα αποτίθενται στους λεγόμενους χώρους (ή λίμνες) τελμάτων.

Δηλαδή η γη θα καταστεί κυανιούχο απόβλητο

Το σημερινό ανάγλυφο της γης (κυρίως σε ορεινές – ημιορεινές περιοχές όπου επικρατούν δάση ή δασικές εκτάσεις) θα αντικατασταθεί από τεράστια επιφανειακά ορύγματα, επιφανεικές αποθέσεις στείρων  και λίμνες τελμάτων.

Με  βάση το ΕΣΑ Χαλκιδικής πάνω από 30.000 στρέμματα δάσους θα έχουν σήμερα αυτήν την  τύχη. Το επιφανειακό όρυγμα στις Σκουριές θα έχει διάμετρο πάνω από 1200 m και βάθος 600 m. Και έπεται δραματική και ανεξέλεγκτη συνέχεια για ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα.

Πρακτικά για παραγωγή 30 τόνων χρυσού από 200m βάθος θα επέρχεται αναντίστρεπτη καταστροφή περίπου 2.000 έως 3.000 στρεμμάτων γης, κυρίως δασικής ή καθαρού δάσους.

4. Κατά τη διάρκεια της κυάνωσης ανεξέλεγκτες ποσότητες καθαρού υδροκυανίου εξατμίζονται στην ατμόσφαιρα από την επιφάνεια των δεξαμενών εκχύλισης και των λιμνών τελμάτων. Γι’ αυτό όλα τα εργοστάσια κυάνωσης βρίσκονται εκτεθειμένα στην ατμόσφαιρα και πουθενά δεν βρίσκονται σε κλειστούς χώρους. Η ουσία αυτή είναι πλήρως διαλυτή στο νερό, άρα και στην υγρασία της ατμόσφαιρας. Οι ατμοσφαιρικές συνθήκες (αέρας, βροχή) το επαναφέρουν στην επιφάνεια της γης όπου διαλύει μέταλλα και τα μετατρέπει σε υδατοδιαλυτά μεταλλοκυανιούχα σύμπλοκα ανεξέλεγκτα. Επισημαίνεται η διαλυτοποίηση του αρσενικού το οποίο πρακτικά είναι αδιάλυτο στο καθαρό νερό. Πολύ μικρές περιεκτικότητες σε κυανιόντα όμως το διαλυτοποιούν. Το περιβαλλοντικό αποτέλεσμα επομένως είναι σωρευτικό και πλήρως μη αναστρέψιμο.

Στην περιοχή του επιθερμικού συστήματος Αισύμης-Σαπών-Πετρωτών πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία μία λίμνη συγκέντρωσης επιφανειακών υδάτων με το φράγμα του Ιασίου για άρδευση των παρακείμενων καλλιεργειών (ανατολικό πεδινό τμήμα του νομού Ροδόπης). Η λίμνη αυτή θα επηρεάζει το μικροκλίμα της ευρύτερης περιοχής με την αυξημένη υγρασία την οποία επιφέρει στον ατμοσφαιρικό αέρα. Οι συνέπειες λειτουργίας μονάδων κυάνωσης στο περιβάλλον αυτό από το φαινόμενο της εξάτμισης του υδροκυανίου θα είναι δραματικές.

Εάν αρνούνται την παράμετρο αυτή τότε να ζητήσει η τοπική κοινωνία να τοποθετηθεί η εγκατάσταση των δεξαμενών κυάνωσης σε ερμητικά κλειστό χώρο.

Η απαράδεκτη αυτή δράση οδηγεί στην παρουσία δηλητηρίων στα επιφανειακά νερά σωρευτικά και τελικά βέβαια με τη βροχή εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα. Το θέμα επισημάνθηκε στις αρχές της Τουρκίας πριν 15 χρόνια διότι στην περιοχή της Σμύρνης το αρσενικό βρίσκεται στη γεωχημεία της επιφάνειας της γης. Παρά τη σωρεία δικαστικών αποφάσεων κατά της κυάνωσης οι αρχές επέτρεψαν τη λειτουργία του μεταλλείου του Ovacik. Σήμερα στο πόσιμο νερό της Σμύρνης βρέθηκε περιεκτικότητα σε αρσενικό υψηλότερη κατά 10 φορές από τις τιμές που επιτρέπεται από τα διεθνή standards. Ποιος ευθύνεται γιαυτό……………ο Αλλάχ βέβαια !!!!!!!!

5. Υποκριτικά προτείνεται «αποτοξικοποίηση» των κυανιούχων πολφών  πριν την απόρριψη στο χώρο τέλματος οπότε οι εταιρίες υποστηρίζουν ότι το τελικό απόρριμμα θα είναι αδρανές στη λίμνη τέλματος. Για αδρανή κυανιούχα τέλματα (αποδεκτές περιεκτικότητες κυανιόντων σε λίμνες) κάνει λόγο και η ΚΥΑ 39624 του 2009 και απόθεσή τους στις «κοιλότητες» (δηλαδή στα προηγούμενα ορύγματα).

Η πρόταση αυτή μου έγινε το 2001 και την απέρριψα κατηγορηματικά για τη Θράκη έχοντας πλήρη επίγνωση του τι σημαίνει «αδρανές κυανιούχο τέλμα». Με απλά λόγια την επικαιροποίησαν …..μέσω ΕΕ !!!!!!

Για να γίνει αντιληπτό στον καθένα.

Επιχειρούν να καταστρέψουν τη γη και να την καταστήσουν κυανιούχο απόβλητο.

ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΒΑΛΟΥΝ;

Οπουδήποτε αρκεί να βαφτίζεται «αδρανές»

Για προσέξτε όμως την ακόλουθη παράγραφο

Ας επιχειρηθεί εστίαση στη διεργασία της κυάνωσης. Επί 24 ώρες ο λειοτριβημένος πολφός αναδεύεται στις δεξαμενές εκχύλισης ώστε να διαλυτοποιηθεί ο χρυσός. Για να περιορισθεί η εξάτμιση υδροκυανίου το pH του πολφού διατηρείται στο 10,5 (υψηλά αλκαλικό) με προσθήκη CaO. Βέβαια εξάτμιση υπάρχει και μάλιστα ισχυρή!!!

To κυάνιο διαλύει το χρυσό αλλά παράλληλα και πολλά άλλα μέταλλα (συνήθως τα σημερινά πετρώματα χαρακτηρίζονται ως πολυμεταλλικά). Το υψηλό pH οδηγεί στη δημιουργία υδροξειδίων των μετάλλων αυτών τα οποία η χημεία τα χαρακτηρίζει ως αδιάλυτα ιζήματα. Τα ιζήματα όμως αυτά παραμένουν στον πολφό, δεν απομακρύνονται από αυτόν. Αυτό όπως επεξηγείται αμέσως  είναι μείζον περιβαλλοντικό θέμα.

Μετά την απόληψη του χρυσού με κατακρήμνιση από την υγρή φάση του πολφού επιχειρείται η αποκαλούμενη (και πολυδιαφημισμένη) αποτοξικοποίηση του κυανίου του πολφού. Όπως όλες οι προτάσεις της διαδικασίας αυτό αποτελεί τη μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι οι υπάρχουσες σήμερα μέθοδοι αποτοξικοποίησης των κυανιόντων επιτυγχάνουν τη μετατροπή του κυανίου της υδατικής φάσης του πολφού σε άλλες αζωτούχες ενώσεις (όπως τα κυανικά, η αμμωνία ή το αμμώνιο) οι οποίες και αυτές είναι δηλητήρια.

Στους πολφούς της μεταλλουργίας του χρυσού παραμένουν ανεξέλεγκτες ποσότητες κυανιόντων προσροφημένων στη στερεά φάση του τέλματος

Οι μέθοδοι αποτοξικοποίησης δεν τις επηρεάζουν.

Ο πολφός απορρίπτεται με pH 10,5 στη λίμνη τέλματος η οποία έχει μεγάλη επιφάνεια. Από τη στιγμή αυτή το pH της λίμνης είναι περιβαλλοντικά εξαρτώμενο λόγω της δράσης αρχικά του διοξειδίου του άνθρακα της ατμόσφαιρας. Γρήγορα πέφτει στα επίπεδα 8 έως 8,5. Μετά παρέλευση χρόνου στη λίμνη τέλματος αρχίζει και επιδρά ο βιολογικός παράγων. Τα βακτηρίδια ρίχνουν  ακόμη την τιμή του pH μέχρι ακόμη και την τιμή 6. Στις περιοχές αυτές της ενεργού οξύτητας επέρχεται ανεξέλεγκτη δράση των προσροφημένων κυανιόντων στη στερεά φάση του πολφού.

Αντιδρούν με τα πολλά υπάρχοντα μέταλλα (όπως πχ με τα αδιάλυτα μέχρι τότε υδροξείδια) και δημιουργούν μια ποικιλία από υδατοδιαλυτά μεταλλοκυανιούχα σύμπλοκα μέσα στο τέλμα.

Το τέλμα είναι σήμερα τεχνολογικά απολύτως χημικά μη χαρακτηρίσιμο

Τα προαναφερόμενα αποτελούν το πιο πιθανό ενδεχόμενο και εν πολλοίς θέτουν σε αβεβαιότητα την απλοϊκή άποψη περί αποτοξικοποίησης των κυανιόντων. Χιλιάδες στρέμματα από ανάλογες λίμνες θα κοσμούν τη Θράκη και τη βόρεια Ελλάδα, μεγαλύτερες σε έκταση από τις υπάρχουσες λίμνες και ποτάμια με πόσιμο νερό.

Έτσι η πανάθλια από περιβαλλοντική άποψη ΚΥΑ 39624/25-9-2009

(ΚΥΑ Σουφλιά, Χατδηδάκη, Φλογαΐτη, Παπαθανασίου)

στα άρθρα 11, 13 και 14 επιτρέπει

τη δημιουργία λιμνών (!!!!) με κυανιόντα στις κοιλότητες (!!!)

Επιχειρείται λοιπόν με την ΚΥΑ αυτή να χαρακτηρίζονται οι απορριμματικοί πολφοί ως αδρανείς (αποδεκτά όρια κυανιόντων σε λίμνεςΕΛΕΟΣ) και να απορρίπτονται ΠΑΝΤΟΥ. Το θέμα έχει πάρει πια ανεξέλεγκτες διαστάσεις  για τη Θράκη και τη Μακεδονία.

Στην εισήγησή μου στα πλαίσια της HELLECO 2003 χαρακτήρισα το φαινόμενο αυτό ως την περιβαλλοντική πτώχευση του τόπου. Έρχονται λοιπόν σήμερα πολιτικοί οι οποίοι έφεραν τη χώρα στα περιθώρια της οικονομικής κατάπτωσης λόγω του εξωτερικού δανεισμού να την απαξιώσουν και περιβαλλοντικά  σε κατάπτυστο βαθμό.

Η τοπική κοινωνία της Θράκης θα πρέπει να αξιώσει από την κυβέρνηση τη θέση σε λειτουργία πειραματικής μονάδας κυάνωσης (έχει – δεν έχει το πέτρωμα χρυσό) δυναμικότητας τουλάχιστον 200 τόνων πετρώματος το 8ωρο με τέλμα επιφάνειας τουλάχιστον 200 στρεμμάτων και ύψος φράγματος τουλάχιστον 50 μέτρων. Ως καταλληλότερος χώρος για την εγκατάσταση προτείνονται τα βουνά κοντά στις πηγές του Μόρνου ή του Εύηνου ποταμού. Διάρκεια λειτουργίας μέχρι την πλήρωση του τέλματος με τα κυανιούχα απόβλητα Τη μονάδα αυτή θα χρηματοδοτήσει η τοπική κοινωνία της Θράκης και θα τη λειτουργήσει και παρακολουθήσει την τοξικότητα σε κυάνια κλπ για 10 χρόνια. Αφού διαπιστωθεί ότι όλα είναι αδρανή τότε θα συζητήσει την εγκατάσταση ανάλογων μονάδων στη Θράκη με οικονομικό αντάλλαγμα όπως θα αναφερθεί σε επόμενη παράγραφο.

6. Σημειώστε τις  ποσότητες καθαρού νερού (η κυάνωση είναι υδρομεταλλουργία) το οποίο θα μολύνεται από τη διαδικασία (100 m3/ώρα για κάθε 1000 tn/ημέρα επεξεργαζόμενου πετρώματος, στο ΕΣΑ Χαλκιδικής προτείνεται η εξόρυξη και επεξεργασία 25.000 tn πετρώματος ημερησίως!!!). Οι εκρηκτικές ποσότητες νερού θα αντλούνται από υπόγειους υδροφορείς και θα είναι πλήρως ανταγωνιστικές των απαιτήσεων σε νερό για άρδευση και ύδρευση.

Σήμερα η απαίτηση για «προαποστράγγιση» του υπόγειου υδροφορέα του όρους Κάκκαβος (φανταστείτε τι θα γίνει με την πλήρη αποστράγγιση!!!!) στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής  για να βγει ο χρυσός από το κοίτασμα στις Σκουριές είναι απόλυτα  ανταγωνιστική στην ποσότητα νερού που απαιτείται για την επιβίωση του ντόπιου πληθυσμού.

Και συζητά τέτοιες αθλιότητες το ελληνικό δημόσιο.

7. Τα πετρώματα σε Χαλκιδική και Θράκη είναι θειούχα. Ειδικά στην περιοχή του επιθερμικού συστήματος της Θράκης  το γεωλογικό μοντέλο εμφανίζει το χαρακτηριστικό «πυριτικό καπέλο» στις κορυφές των λόφων. Κάτω από την εμφάνιση αυτή υπάρχει η ζώνη αλλουνίτη και αμέσως μετά η εμφάνιση των μικτών θειούχων. Και οι δύο αυτές ομάδες πετρωμάτων υδρολύονται εκπέμποντας διαλυτά μέταλλα στα επιφανειακά νερά. Η μεταλλουργία του χρυσού θα αποκαλύψει στην επιφάνεια της γης μεγάλες εκτάσεις με τα πετρώματα αυτά. Υπάρχουν στους χάρτες των εταιριών τουλάχιστον 120 λόφοι μα πυριτικά καπέλλα στο επιθερμικό πεδίο. Γιαυτό και η λυσσαλέα επίθεση αδειοδότησης τώρα που η τιμή του χρυσού έφθασε τα 1100 $/tr.oz. Σκεφτείτε όμως και τις επιπτώσεις της Όξινης Απορροής Μεταλλείων  στην περιοχή.

Το βρόχινο νερό και προοδευτικά και το υπόγειο θα μολύνονται από τη δημιουργία θειικού οξέος το οποίο διαλυτοποιεί τα βαρέα μέταλλα (όξινη απορροή μεταλλείων, ΟΑΜ) κατά ανεξέλεγκτο τρόπο λόγο της τεράστιας έκτασης των προτεινόμενων επεμβάσεων.

ΟΑΜ  βέβαια θα δημιουργεί και η σκόνη που θα εκλύεται από την εξόρυξη. Ζητείστε το χάρτη γεωχημείας της ευρύτερης περιοχής Λαυρίου (αλλά και της Κίρκης Έβρου και του Στρατωνίου) για να διαπιστώσετε πως θα καταντήσει η περιοχή της βόρειας Χαλκιδικής και του επιθερμικού πεδίου Αισύμης – Σαπών – Πετρωτών από τη μόλυνση σε βαρέα μέταλλα σε λίγα χρόνια από τα φαινόμενα αυτά.

8. Ενώ η εξόρυξη των πετρωμάτων είναι μεταλλευτική διαδικασία η κυάνωση είναι καθαρά χημική και η εφαρμογή της σε ανοικτά κυκλώματα όπως αυτά της μεταλλουργίας χρυσού από περιβαλλοντική άποψη είναι απαράδεκτη.

Δηλαδή τα αποκαλούμενα μεταλλεία χρυσού είναι τυπικά μεταλλεία μόνον κατά το τμήμα τους το αναφερόμενο στην εξόρυξη του πετρώματος. Από τη στιγμή που εισέρχεται το νερό ως  παράγων επεξεργασίας (και μάλιστα με κυανιόντα) τότε η διεργασία είναι καθαρά χημική. Και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όσον αφορά τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις. Μια χημική βιομηχανία αυτού του μεγέθους και της ποιότητας απλά δεν είναι δυνατόν να αδειοδοτηθεί

Οπότε η ΚΥΑ έκανε το θαύμα της

Χαρακτήρισε τη διεργασία και τα απόβλητά της μεταλλευτικά και

άνοιξε το δρόμο για ανεμπόδιστη αδειοδότηση

Η αρνητική βιολογική δράση στα έμβια όντα των ενώσεων του κυανίου είναι γνωστή. Τα απόβλητα της διαδικασίας όπως προαναφέρθηκαν κρίνονται ως χειρότερα από τα πυρηνικά κατάλοιπα.

9. Επιχειρούν να πείσουν ότι θα παράγουν το χρυσό με μεθόδους χωρίς κυάνιο (τη συνηθίζουν την τακτική αυτή όπως πχ για τις Σάπες Ροδόπης) ή με «μερική κυάνωση». Είναι απλά εύρημα!!!! Aκόμη απαντά το ΥΠΕΧΩΔΕ στην πρόταση κάποιας εταιρίας για ανάλογη μέθοδο στη Θράκη.

Αφού υπάρχει τέτοια μέθοδος γιατί δεν τη γενικεύουν και αδειοδοτούν πανάθλιες λίμνες με κυανιόντα μέσα σε κοιλότητες;

10. Η διαδικασία δεν μπορεί να αναχαιτισθεί μέσα στα τυπικά σήμερα ισχύοντα νομικά πλαίσια αδειοδότησης. Ο νόμος 210/1973 (μεταλλευτικός κώδικας) ο οποίος σήμερα διέπει τις διαδικασίες αδειοδότησης μεταλλείων είναι αυστηρά νόμος προστασίας της μεταλλειοκτησίας. Ποινική νομολογία για περιβαλλοντικά εγκλήματα δεν υφίσταται!!!!!!! Πουθενά οι σημερινοί νόμοι δε λαμβάνουν υπόψη τους την αξία του φυσικού κεφαλαίου το οποίο οι διαδικασίες αυτές ζητούν να αναλώσουν. Έχουμε χρυσό μερικά γραμμάρια στον τόνο, βγαίνει με κυάνωση, θα τον πάρουμε και «γαία πυρί μιχθείτω». Και απομένει η προσφυγή στο ΣτΕ.

5. Η οικονομική διάσταση του θέματος

Κάποιος από τους πολιτικούς της σημερινής εποχής θα πρέπει να αντιληφθεί το επίπεδο της οικονομικής ζημίας του δημοσίου με την εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων.

Α) Με το χαρακτηρισμό της διαδικασίας ως «αναπτυξιακής» ένα μεγάλο μέρος των λεγόμενων επενδυτικών κεφαλαίων θα είναι πρακτικά επιδότηση δημόσιου χρήματος. Όταν όμως κληθεί το δημόσιο να αποκαταστήσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις  τότε το κόστος θα είναι δυσβάστακτο.

Ας απαντήσουν οι υπεύθυνοι  (αν υπάρχουν τέτοιοι) τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια για την αποκατάσταση των επιπτώσεων του μεταλλείου Βάβδου όπου 4.000 στρέμματα δασικής έκτασης στο βουνό έχουν μετατραπεί σε σεληνιακό τοπίο.

Με την προαποστράγγιση του Κάκκαβου στις Σκουριές θα μείνει νερό για ολόκληρη τη Χαλκιδική; Γιατί μελετούν φράγμα στο Χαβρία και παράλληλα αδειοδοτούν την αποστράγγιση του Κάκκαβου που αποτελεί τη μοναδική πηγή τροφοδοσίας του;

Με 1100 $/ tr. οz  τιμή του χρυσού και κόστος παραγωγής πολύ κάτω των 200 $/ tr. οz τα κέρδη των εταιριών θα είναι γιγάντια ενώ το ελληνικό δημόσιο έχει εκχωρήσει όλη την αξία και δεν θα εισπράξει τίποτε. Κάθε πτυχή της παραγωγικής διαδικασίας θα επιδοτείται (πχ ειδικές τιμές στο ηλεκτρικό ρεύμα, επιδότηση προσλήψεων στο προσωπικό, στις ασφαλιστικές εισφορές κλπ). Μην περιμένετε είσπραξη από πιθανά κέρδη των εταιριών. Πάντοτε παρουσιάζουν ισοσκελισμένους ισολογισμούς ή ζημίες. Διότι κάνουν χρήση των λεγόμενων penalty elements στα προϊόντα τους (συμπυκνώματα κλπ) την παρουσία των οποίων ΔΕΝ μπορεί να ελέγξει το δημόσιο. Τα στοιχεία αυτά δήθεν μειώνουν την τιμή του προϊόντος!!!!!!! Έτσι ΔΕΝ πληρώνουν άμεσους φόρους.

Δεδομένου ότι ο αποκαλούμενος «ορυκτός πλούτος» με βάση το Ν. 210/1973 είναι μόνον δικός τους το δημόσιο αφενός δεν θα εισπράξει τίποτε, θα τους επιδοτεί ανελέητα και τέλος θα αναλάβει τα δυσβάστακτα περιβαλλοντικά προβλήματα. Πχ πως θα αποκαταστήσει το περιβάλλον στον Κάκκαβο Χαλκιδικής το δημόσιο όταν η διεργασία προαποστραγγίσει το βουνό;

Πέντε είναι τα κύρια μέταλλα της τεχνολογίας (σίδηρος, αλουμίνιο, χαλκός, ψευδάργυρος, μόλυβδος). Αλλά πέντε δευτερεύοντα (χρώμιο, νικέλιο, πυρίτιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο).  Η παραγωγή τους δημιουργεί πληγές και απόβλητα στον πλανήτη. Η αξία όμως των μετάλλων αυτών στην επεξεργασμένη τους μορφή (κράματα) είναι εκρηκτικά πολλαπλάσια της αξίας του ανεπεξέργαστου καθαρού μετάλλου. Οι προηγμένες τεχνολογικά μικρές χώρες (πχ Δανία, Ελβετία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ισραήλ, Κορέα) αλλά και η Ιαπωνία επεξεργάζονται τα μέταλλα στη στερεά κατάσταση και εισπράττουν τη προστιθέμενη αξία τους. Δεν διανοούνται να εφαρμόσουν κυάνωση, την αφήνουν για χώρες όπου η αντίδραση στην εφαρμογή της είναι υποτονική έως ανύπαρκτη.

Σήμερα με ιδιαίτερα υποκριτικό τρόπο η ΕΕ ζητά από την υπό πτώχευση Ελλάδα να καταστρέψει κομμάτια της γης της και να τους δώσει μέταλλα με το επιχείρημα της υποκατάστασης εισαγωγών !!!!!

Το επιχείρημα αυτό μόνον γέλωτες προκαλεί διότι εάν εφαρμοσθεί πχ στην Ιαπωνία ή την Κορέα τότε οι χώρες αυτές θα καταδικασθούν αμέσως σε οικονομικό μαρασμό

Μήπως το ίδιο δεν ισχύει για τις κεντρικές και βόρειες ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες ποτέ δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί η ΚΥΑ Σουφλιά, Φλογαίτη, Παπαθανασίου, Χατζηδάκη;

Η αρχή αυτή ΔΕΝ ισχύει στην παγκόσμια οικονομία. Είναι δικό τους εύρημα για να καταστρέψουν τη Μακεδονία και τη Θράκη και να αρπάξουν το χρυσό

Τι λέει ο λαλίστατος κ. Δήμας γιαυτό;

Tι απομένει για την καταχρεωμένη Ελλάδα η οποία ήδη βρίσκεται στα χέρια διεθνών τοκογλύφων με το δημόσιο δανεισμό; Και η περιβαλλοντική πτώχευση βέβαια

Ο χρυσός δεν είναι τεχνολογικό μέταλλο. Ζούμε στην εποχή ανάστροφης αλχημείας του όπου το εμπόριο επιζητά κοινές εφαρμογές για ένα πολύτιμο μέταλλο. 35.000 τόνοι του είναι αποθηκευμένοι στα υπόγεια μεγάλων Τραπεζών και δεν ξέρουν τι να τον κάνουν. Η παραγωγή του όμως δημιουργεί αριθμητικά πολύ περισσότερα απόβλητα (τεχνολογικά μη αντιμετωπίσιμα) από ότι η παραγωγή όλων μαζί των δέκα τεχνολογικών μετάλλων (τεχνολογικά σε σοβαρό ποσοστό αντιμετωπίσιμα).

Η βόρεια Ελλάδα έχει άφθονο χρυσό (ίσως εκατοντάδες ή και χιλιάδες τόνους) στα πετρώματα με περιεκτικότητες μερικών γραμμαρίων στον τόνο. Και εδώ τίθεται το φιλοσοφικό/τεχνολογικό δίλημμα.

Αν αυτά θεωρηθούν κοιτάσματα και επιχειρηθεί απόληψη του χρυσού με εκχύλισή τους με κυάνιο (εφαρμογή της ΚΥΑ ΣουφλιάΦλογαίτηΧατζηδάκηΠαπαθανασίου) η περιβαλλοντική καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη.

6. Μεταλλεία και περιβαλλοντική ηθική

Πολλοί θα επιχειρήσουν  να προβλέψουν το εάν τα αποτελέσματα μίας ανάλογης διεργασίας θα ήταν  από περιβαλλοντική άποψη θετικά ή αρνητικά για τον τόπο με βάση τη γνώση στην οποία στηρίζεται η τεχνική πρόταση  για εφαρμογή της κυάνωσης.

Η γνώση μπορεί να οδηγήσει σε ανάλογα συμπεράσματα μόνον όταν κινείται σε ηθικά πλαίσια, εν προκειμένω περιβαλλοντικά ηθικά πλαίσια. Όταν δεν στηρίζεται τότε ενυπάρχει ο κίνδυνος μεγάλης καταστροφής  (πχ ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος  στηρίχθηκε στη γνώση αλλά εκτός ηθικών πλαισίων οπότε τα αποτελέσματά του ήταν καταστροφικά).

Όταν η διεργασία της κυάνωσης ζητά

Α) να εκθέσει στο βρόχινο νερό και στο υδροκυάνιο της ατμοσφαιρικής υγρασίας μεγάλες επιφανειακές εκτάσεις με θειούχα πετρώματα του επιθερμικού πεδίου Αισύμης – Σαπών – Πετρωτών ή

Β) να προ-αντλεί (!!!) ανεξέλεγκτα το υπόγειο νερό και να το πετά στη θάλασσα από τον Κάκκαβο Χαλκιδικής για μεγάλο χρονικό διάστημα (χρόνια αν όχι δεκαετίες) στο απίθανο όρυγμα (κοιλότητα) διαμέτρου 1200 και βάθους τουλάχιστον 400-600 μέτρων

Γ) να δημιουργεί λίμνες με κυανιόντα μέσα σε ατελείωτες κοιλότητες διαστροφής του νου

απλά κινείται εκτός πλαισίων της περιβαλλοντικής ηθικής.

H ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΣΥΣΣΩΜΗ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ

ΤΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΡΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΕΕ

ΑΠΑΙΤΕΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΥΑΝΙΟ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Σε απάντηση του προκλητικού και απάνθρωπου περιεχομένου της ΚΥΑ 39624/2209/Ε103 της 25ης Σεπτεμβρίου 2009 (ΦΕΚ Β’ 2076 – 25/.9/2009) και ιδιαίτερα  των άρθρων 11, 13 (κοιλότητες εκσκαφής!!!!!!!) και 14 (οριακές τιμές κυανίου σε λίμνη!!!!!!) τα οποία σαφώς υποδουλώνουν τη Θράκη (αλλά και τη Μακεδονία) στην κυάνωση η κοινωνία της Θράκης απαιτεί την άμεση ανάκληση της εν λόγω ΚΥΑ, τουλάχιστον για τα άρθρα αυτά.

Γραμμάρια μετάλλων ανά τόνο πετρώματος ΔΕΝ συγκροτούν κοιτάσματα στη γη. Η καλύτερη σήμερα διατιθέμενη μέθοδος (η κυάνωση για το χρυσό) αποτελεί καταστροφή για τον τόπο. Ας την εφαρμόσουν στις χώρες τους.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΚΟΙΛΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΛΙΜΝΕΣ ΤΕΛΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΥΑΝΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Αποτελούν αυτές οι αθλιότητες πράσινη ανάπτυξη;

Εμπρός στο δρόμο που χαράσσει η απόφαση του κοινοβουλίου της Ουγγαρίας της 7/12/2009 για απαγόρευση εφαρμογής του κυανίου στη μεταλλευτική

7. Επίλογος, τεχνικά αλλά και πολιτικά ερωτήματα

Ας απαντήσουν οι κ.κ. Σουφλιάς, Φλογαΐτης, Παπαθανασίου, Χατζηδάκης, Δήμας και Verheugen στους ακόλουθους προβληματισμούς στην κοινωνία της Θράκης και της Χαλκιδικής:

α. Το δράμα του λαγού

Η εκσκαφή στο Πέραμα και στις Σάπες (Άγιος Δημήτριος) θα είναι οι πρώτες κοιλότητες (1!!!!!) κατάλληλες  για απόθεση μέσα τους  των κυανιούχων καταλοίπων από τη θηριωδία που αδειοδότησαν με την  ΚΥΑ. Μετρήσαμε τουλάχιστον 120 πυριτικά καπέλα στο επιθερμικό πεδίο. Καθένα θα αποτελεί εν δυνάμει κοιλότητα όπου τελικά θα σχηματίζεται μία λίμνη με κυάνια.

Οι χώροι αυτοί θα είναι περιφραγμένοι σε μεγάλη ακτίνα πέριξ με ηλεκτροφόρα σύρματα για να μην πλησιάζει ψυχή ζώσα (έτσι είναι η κατάσταση στο Ovacik). Ένας λαγός αποφασίζει από το νομό Ροδόπης να πάει στο νομό Έβρου. Θα βρει δρόμο να το πραγματοποιήσει μέσα από τα ηλεκτροφόρα σύρματα των αδρανών κοιλοτήτων σας;

β) To δράμα της μπεκάτσας

Ξέρετε κύριοι ότι η περιοχή είναι περιοχή κυνηγίου. Τα κακόμοιρα τα πουλιά (κυρίως μπεκάτσες) κάποτε διψούν και ο θεός πρόβλεψε τους υγροτόπους (λίμνες χωρίς κυάνια!!!!) για να πίνουν νερό. Τώρα επί τέλους θα έχουν μπροστά τους 120 λίμνες με 20 ppm κυανιόντων. Θα πίνουν ανυποψίαστα σίγουρα νερό. Θα επιβιώσουν; Και αν δηλητηριάζονται (εμείς τονίζουμε ότι θα δηλητηριάζονται) σε πόση απόσταση θα πέφτουν νεκρά όπως τα παιδιά του Gebels; Τι θα πουν οι ανυποψίαστοι Θρακιώτες για την  κατάσταση αυτή η οποία σημειωτέον είναι πολύ κοινή σε ανάλογες περιοχές παγκοσμίως;

γ) Ασθενή οξέα σε λίμνες με κυάνια, κατάπτωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Κυανιόντα λοιπόν διασπώμενα από ασθενή οξέα σε λίμνες. Που στο καλό θα βρεθούν τα ασθενή οξέα και τα εν λόγω κυανιόντα για να διασπασθούν μέσα στις λίμνες; Ξεκαθαρίστε το. Άλλου είδους κυανιόντα δεν θα υπάρχουν στις λίμνες σας; Η άλλου είδους δηλητήρια; Μπορείτε να μας ενημερώσετε;

δ) Η υποκριτική πολιτική της ΕΕ με κατάληξη την επίδικη ΚΥΑ στο ζήτημα της εξάτμισης υδροκυανίου

Και η οδηγία Verheugen και η επίδικη ΚΥΑ είναι κείμενα φτιαγμένα αποκλειστικά από τις εταιρίες  χρυσού. Μόνον 200 kg υδροκυανίου ετήσια θα εξατμίζουν τα καζάνια της κυάνωσης στη Θράκη και τη Χαλκιδική; Αποδείξτε το στον κοσμάκη αλλά με πρακτικό τρόπο. Εμείς μπορούμε να το κάνουμε όταν κληθούμε από την τοπική κοινωνία…..αλλά το θύμα δεν θα είναι….καναρίνια!!!!!!! Θα είναι άνθρωποι.

ε) Αντιδραστήρας Knelson για βαρυτομετρικό διαχωρισμό χρυσού στις Σκουριές

Θα βγει το 10% του περιεχόμενου χρυσού (με 0,8 έως 0,2 g/tn!!!!) στις Σκουριές με αυτό το «μπουζούκι»; Άλλα λεν τα βιβλία. Τότε το ΕΣΑ τινάζεται στον αέρα. Μήπως μπορούν να το διευκρινίσουν, ιδιαίτερα με ποιόν τρόπο το πέτυχαν; Μη μας πουν βέβαια ότι έκαναν δοκιμές στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Φινλανδία, στην Αυστραλία  και οπουδήποτε στη γη εκτός από την Ελλάδα!!!!!!

ζ) Οικονομικά ανταλλάγματα για τη χώρα, δημόσιο όφελος ή τελικά άγρια ζημία;

Το κόστος των μονάδων παραγωγής χρυσού Dore με κυάνωση είναι πολύ κάτω των 200 US$/tr. οz. Παρεμβαίνει το κόστος καθαρισμού του χρυσού Dore το οποίο είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό λόγω της αξίας των περιεχόμενων λοιπών μετάλλων. Οπότε το συνολικό κόστος πέφτει και άλλο.

Από τα επίπεδα αυτά ο χρυσός φθάνει σήμερα στην αγορά στα 1100 US$/tr. οz, όλη η διαφορά στην τσέπη του διεθνούς εμπορικού κυκλώματος. Το δημόσιο θα επιδοτεί με χίλιους τρόπους τη δραστηριότητα με λεπτά του έλληνα φορολογούμενου και θα πάρει τους φόρους από τη φορολόγηση των ΑΕ, δηλαδή τίποτε διότι οι εταιρίες αυτές πάντοτε παρουσιάζουν ισοσκελισμένους ισολογισμούς. Και στο φινάλε θα κληθεί να αποκαταστήσει (αν ποτέ αυτό είναι δυνατόν στα περιβαλλοντικά μεγέθη που προαναφέρθηκαν) και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. H διεθνής πρακτική λέει ότι ανάλογες εταιρίες πτωχεύουν αφού πάρουν το χρυσό.

Μπορούν τα ημερομίσθια του προσωπικού να αντισταθμίσουν την υπόλοιπη καταστροφή;

500 τόνοι χρυσού είναι σήμερα μετρημένοι, άλλοι 1000 τουλάχιστον (κατά την άποψή μας πολύ περισσότεροι) βέβαιοι. Και θα βγούν ΟΛΟΙ με την κυάνωση της ΚΥΑ. Γιατί; Διότι στην ΚΥΑ σας πέρα από τελείες, κόμματα, αποφάσεις και μύριους όσους μανδαρινισμούς (όπως οι μέθοδοι χωρίς κυάνωση που μας λανσάρουν οι εταιρίες) υπάρχει αναφορά και διαπραγμάτευση σε μία και μόνο χημική ουσία:

ΤΟ ΚΥΑΝΙΟ

Επιεικώς 50 διςη «αρπαχτή» εις βάρος του ελληνικού δημοσίου χωρίς να υπολογίζεται το κόστος περιβαλλοντικής αποκατάστασης των λιμνών κυανίων και κοιλοτήτων της ΚΥΑ. Εκεί δεν υπάρχει νούμερο. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει.

Οι πολιτικοί της γενιάς του Πολυτεχνείου έφθασαν σήμερα τη χώρα στα πρόθυρα της οικονομικής πτώχευσης με το δημόσιο χρέος. Με την κυάνωση υποθηκεύουν και την περιβαλλοντική της ακεραιότητα. Αυτή είναι η δραματική πραγματικότητα.

Οι επερχόμενοι θα τρέχουν  για δάνεια να συμμαζεύουν  τις απορροές από τις κοιλότητες και τα κυάνια της κυάνωσης

η) Και η αναγνώριση της προσφοράς σας στον τόπο με την ΚΥΑ

Κρίνουμε του πολιτικούς κ.κ. Χατζηδάκη, Σουφλιά, Παπαθανασίου, Φλογαίτη, Δήμα και Verheugen με βάση και μόνο τη συμμετοχή τους στην αδειοδότηση της κυάνωσης. Όπως η απόφασή τους είναι «βάρβαρη» για την περιβαλλοντική ακεραιότητα του τόπου, το ίδιο σκληρή είναι και η κριτική. Δεν επεκτείνεται όμως στην εν γένει προσωπικότητά τους την οποία κατά τα άλλα τιμούμε.

Είμαστε έκθαμβοι από το μεγαλείο της περιβαλλοντικής σας λεπτότητας

Προτείνουμε λοιπόν στις τοπικές αρχές να αναγείρουν αναμνηστική πλάκα μαρμάρου σε κεντρικό σημείο της Κομοτηνής και του Πολυγύρου με τα ονόματά σας ως αδειοδότες της μεταλλουργίας του χρυσού με κυάνωση.  Ας επιτρέψουν στην επόμενη γενιά (όταν εμείς θα έχουμε πλέον φύγει απ’ τη ζωή), η οποία θα γευθεί τις συνέπειες της ΚΥΑ σας και των «οδηγιών» σας, να σας αποδώσει τιμές γράφοντας στην πλάκα

Μπράβο!!!!

θ) Επίκλυση ευαισθησίας από την κα Τίνα Μπιρμπίλη για το θέμα.

Ποτέ πολιτικός δεν μας κάλεσε να του πούμε τη γνώμη μας. Ολες οι γραπτές εισηγήσεις μας πετάχτηκαν προκλητικά στο καλάθι των αχρήστων. Υπάρχουν όμως λεπτομέρειες στην υπόθεση που αν τις ακούσει κάποιος σώφρων άνθρωπος θα φρίξει!!!!!!! Απλά δεν μπορεί κανείς να αδειοδοτήσει την καταστροφή της γης. Αν υπάρχουν τέτοιες οδηγίες από τον κ. Δήμα τις σταματάς εκεί, δεν τις αφήνεις να ρημάξουν τον τόπο.

Μία εναλλακτική πρόταση για τεχνολογική ανάπτυξη της περιοχής

Χυτηριακή τεχνολογία για παραγωγή των χυτών έδρασης των πτερυγίων (hub, αφαλός) των ανεμογεννητριών αιολικών πάρκων

Πράσινη ανάπτυξη σημαίνει δράσεις μέσα στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης θα επιδιωχθεί η προώθηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας στο άμεσο μέλλον. Μία τέτοια πηγή είναι τα αιολικά πάρκα. Η πρότασή μας συνδέεται πρακτικά με την ιδέα αυτή. Σήμερα διεθνώς κατασκευάζονται μονάδες ανεξάρτητων ανεμογεννητριών των 5 και 6 MW, εντυπωσιακές από κάθε άποψη.

Για την περιοχή της βόρειας Χαλκιδικής και της Θράκης προτείνουμε την εγκατάσταση δύο σύγχρονων χυτηρίων παραγωγής χυτών από ελατό χυτοσίδηρο όπου θα κατασκευάζονται οι χυτές βάσεις έδρασης των πτερυγίων των ανεμογεννητριών αιολικών πάρκων.

Η ποιότητα του απαιτούμενου για την περίπτωση ελατού χυτοσιδήρου περιγράφεται από την ευρωπαϊκή προδιαγραφή ΕΝ 1563 για τα grades EN-GJS-400-18-LT και EN-GJS-350-22-LT ή και το ISO 1083-1987 για τα grades 400-18 ή 350-22. Πρόκειται για φερριτικό ελατό χυτοσίδηρο ο οποίος χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα μπορεί να χυτεύεται σε σύγχρονη μονάδα. Κάθε χυτήριο θα απασχολεί από 150 έως 200 εργαζομένους.

Σήμερα χυτεύονται ανάλογα χυτά βάρους μέχρι 40 tn σε χυτήρια τα οποία διεθνώς ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο σε περιοχές όπου οι εταιρίες αυτές δραστηριοποιούνται.

Οι μονάδες θα τεθούν στην υπηρεσία ευρύτερης κυβερνητικής πολιτικής για προώθηση των αιολικών πάρκων. Σήμερα τα χυτά  αγοράζονται από τη Vestas (Δανέζικη εταιρία) ή τη Siemens ή ισπανικές εταιρίες  πληρώνοντας κυριολεκτικά «τον κούκο αηδόνι» ως αιολικά πάρκα (πακέτο).

Οι εταιρίες θα υποχρεωθούν στα πλαίσια αντισταθμιστικής πολιτικής να εγκαταστήσουν μία μονάδα στο Στρατώνι και μία στις Σάπες. Πέρα από τον αριθμό εργαζομένων που προαναφέρθηκε θα υπάρξει μία ραγδαία ανάπτυξη συνοδών δραστηριοτήτων των αιολικών πάρκων πχ στα ηλεκτρονικά συστήματά τους και στην κατασκευή μέχρι τη μεταφορά και την εγκατάσταση μονάδων. Να περιμένετε πάνω από 1000 εργαζόμενους στενά προσαρτημένους στις μονάδες αυτές.

Ας μην επαναλάβει η χώρα το λάθος της μη αποδοχής εγκατάστασης του εργοστασίου συναρμολόγησης των αεροσκαφών F-16 στη χώρα. Και στη διαχείριση των μονάδων να μην επαναληφθούν τα λάθη με τους συνδικαλιστές να εκριζώνουν τις βιομηχανίες ελαστικών στη χώρα (Goodyear, Pirelli).

Iανουάριος 2010

Οι εισηγητές Γ. Κ. Τριανταφυλλίδης Δ. Σεργκενλίδης

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.