Ο αγώνας των κατοίκων της Στρατονίκης εναντίον της μεταλλευτικής εξόρυξης που ξεθεμελιώνει το χωριό τους, δεν δυσφημείται!

Καταβάλλεται προσπάθεια τις τελευταίες μέρες από διάφορα blog στο ίντερνετ και από περιοδικά free-press της Θεσσαλονίκης να ταυτιστεί ο αγώνας των κατοίκων της Στρατονίκης με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο-Δημοτικό σύμβουλο του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου, το όνομα του οποίου φιγουράρει το τελευταίο διάστημα στην σκανδαλολογία περί Βατοπεδίου και άλλων εκκλησιαστικών-εργολαβικών μπίζνες (Μονή Εμμαούς κλπ).

Τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για «τα άπλυτα των οικολόγων» οι οποίοι όπως σαφώς αφήνεται να εννοηθεί, είναι εγκάθετοι, δυσφημίζουν το χωριό και με τη στάση τους δεν επιτρέπουν την εξέλιξη. Μάλιστα αυτές οι απόψεις εκφράζονται από τοπικό άρχοντα -που είναι υπέρμαχος της λειτουργίας των μεταλλείων κάτω από το χωριό αφού στην μεταλλευτική εταιρία εργάζονται τα δύο παιδιά του- δηλώνοντας απαξιωτικά ότι οι αντιδρώντες είναι οι «του Παπαγεωργίου»!!! που «τα παίρνουν» «θέλουν να διαλύσουν το χωριό» «χτίζουν σε οικόπεδα κοντά στο χωριό» αφού «χάρις την επαναλειτουργία των μεταλλείων το χωριό γνωρίζει μια πρωτοφανή ανάπτυξη, με τους νέους να επιστρέφουν κλπ. κλπ.»!!!

Γίνεται ολοφάνερο ότι ο αγώνας των κατοίκων δέχεται επίθεση από διάφορα μέτωπα. Οι συνεχείς αναβολές της εκδίκασης της υπόθεσης από το ΣτΕ κούρασαν τον κόσμο μέσα σε μια διαρκή προσμονή απονομής της δικαιοσύνης. Τα φουρνέλα συνεχίζουν να χτυπούν ασταμάτητα κάτω από τα πόδια τους (όσο κι αν κάποιοι δεν τα ακούν). Οι ρωγματώσεις σε σπίτια και Δημόσια κτίρια (όσο κι αν κάποιοι λένε πως είναι παλιά τα κτίρια) εξακολουθούν να παρουσιάζονται.

Η «πρωτοφανής ανάπτυξη» προφανώς συγχέεται με την ερήμωση, την απαξίωση και την οπισθοδρόμηση της περιοχής, που όμως σε κάποιους δεν γίνεται αισθητή αφού τους αρκεί η ενθυλάκωση του μεταλλευτικού μισθού τους (εργαζόμενοι) ή των διαφόρων ειδών μεταλλευτικών bonus (μη εργαζόμενοι).

Και βέβαια «επιτέλους οι νέοι επέστρεψαν στο χωριό τους (Στρατονίκη)» αλλά δεν μας λένε ότι αφού επέστρεψαν κι εργάζονται στις υπόγειες στοές της, στην συνέχεια όσοι κάνουν οικογένεια μετακομίζουν για διαμονή είτε στο Στρατώνι είτε στην Ιερισσό και κανείς από τους νέους αυτούς δεν παραμένει στην Στρατονίκη (γιατί άραγε;).

Τι να πει κανείς για τον ισχυρισμό «οι αντιδρώντες στα μεταλλεία τα παίρνουν», όταν ο μόνος που «τα δίνει» είναι η εταιρία των μεταλλείων το ποιος «τα παίρνει» μάλλον είναι αυταπόδεικτο εκτός αν νιάου νιάου στα κεραμίδια κάνει κανένας βάτραχος με MP3.
Τέλος, το να «θέλουν να διαλύσουν το χωριό (Στρατονίκη)» κάποιοι, οποιοιδήποτε, έστω οι αντιδρώντες, απλά παραβιάζουν θύρες ανοικτές, διότι στον τομέα αυτό κατέχουν διδακτορικό οι ντόπιοι μεταλλειολάγνοι, πολιτικά τσιράκια των αρΠάχτηδων και υποτακτικοί των εκάστοτε εταιριών.

Όμως ο αγώνας των κατοίκων δεν προσωποποιείται σε κανέναν και από κανέναν! Δεν είναι ούτε του τάδε ούτε του δείνα! Είναι αγώνας της πλειοψηφίας των κατοίκων για τη σωτηρία του χωριού. Ενάντια στην ΑΝΗΘΙΚΗ στάση κάθε εταιρείας να ξεθεμελιώνει τα σπλάχνα του. Ενάντια σε κείνους του συνάλλαξαν και συναλλάσσουν τον τόπο τους με πρόσκαιρους αναπτυξιακούς μισθούς, μυστικά αναπτυξιακά bonus, αντισταθμιστικά αναπτυξιακά οφέλη, και εορταστικές αναπτυξιακές φιέστες. Ενάντια σε κείνους που μάθανε να ζούνε πάντοτε «μόνο γονατιστοί».

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.